.
.

Παντιέρα, ιστότοπος αντικαπιταλιστικής ενημέρωσης

.


Το ζήτημα της εξόδου από την ΕΕ, Λυδία Λίθος για την αριστερά


euflagburn_11(χαιρετισμός του Π. Μαυροειδή εκ μέρους της ΑΝΤΑΡΣΥΑ σε εκδήλωση της ΛΑΕ για το BREXIT)

Ας αφήσουμε για άλλους τις επιφανειακές υμνολογίες και πολύ περισσότερο τις πρόστυχες ελεεινολογίες, τις τόσο εύκολες στις οποίες οι σφουγκοκωλάριοι της εξουσίας καταφεύγουν όταν μιλούν για τη λαϊκή θέληση στην περίπτωση που αυτή είναι άλλη από αυτή που παρήγγειλαν.

Το Brexit δηλαδή η απόφαση του βρετανικού λαού για έξοδο από την ΕΕ, απαιτεί να σκεφτούμε και να συζητήσουμε σοβαρά. Με αισιοδοξία και απαιτητικότητα μαζί.

Πρώτο, το Brexit διέλυσε το μύθο (δυστυχώς κυρίαρχο και στη λεγόμενη ευρωπαϊκή αριστερά) ότι το φονικό υπερ-όπλο του κεφαλαίου που λέγεται ΕΕ, έχει, δήθεν, εξασφαλισμένη, δεδομένη και ακλόνητη μακροημέρευση. Ανέτρεψε την αντιδραστική θεωρία ότι το να τα βάζει κανείς μαζί της είναι σαν να κυνηγάει ανεμόμυλους.

Δεύτερο, το Brexit παρέδωσε στην κοινή χλεύη την άποψη που παρουσίαζε την άμεση έξοδο από την Ευρωπαϊκή Ένωση ως ανέφικτη, αλλά και συνώνυμη λιμών, σεισμών και καταποντισμών. Καμία καταστροφή δεν έγινε, εκτός από αυτή στα κεφάλια των ιθυνόντων της ΕΕ.

Τρίτο, το Brexit, διαμορφωμένο καθοριστικά από την ταξική εργατική ψήφο των πληβείων των εργατικών περιοχών, μας φωνάζει δυνατά ότι στον πυρήνα της σημερινής κοινωνικής και πολιτικής διαπάλης βρίσκεται το κοινωνικό ζήτημα, δηλαδή το ερώτημα «είτε συντριβή του κόσμου της εργασίας με μια ιστορικών διαστάσεων καταβύθιση της θέσης του ως προϋπόθεση για την ανάταξη του καπιταλισμού από την κρίση του, είτε εργατική απάντηση με στρατηγικούς όρους». Το Brexit δε μας έδωσε την απάντηση στο ερώτημα, αλλά μας δείχνει σε πιο πεδίο και ποιες κοινωνικές δυνάμεις μπορούν να τη σηκώσουν στους ώμους τους.

Τέταρτο, το Brexit μας διδάσκει πως ο κοινωνικός κανιβαλισμός του κεφαλαίου, πάει μαζί με την ύβρη απέναντι στη δημοκρατία και σε κάθε έννοια λαϊκής κυριαρχίας και το δικαίωμα των λαϊκών τάξεων σε κάθε χώρα να καθορίζουν την πορεία της. Ανέστησε την ελπίδα ότι οι λαοί μπορούν να βγάλουν γλώσσα στη σύγχρονη απολυταρχία και τον ολοκληρωτισμό του κεφαλαίου.

Πέμπτο, το Brexit φωνάζει δυνατά πως υπάρχει και λαός! Λαός, που οι αντίπαλοι του τον υποτίμησαν μέσα στην ταξική αλαζονεία της εξουσίας τους. Λαός, που τον μισούν και τον εχθρεύονται. Αλλά και λαός, που μπορεί να ορθώνει το ανάστημά τους, κόντρα στην εκστρατεία φόβου και να γίνεται έτσι λαός που τον τρέμουν.

Έκτο, το Brexit μας υπενθυμίζει πως η μαζική, διακριτή αριστερά αντάξια των περιστάσεων, η αριστερά που θα τα βάλει με την ΕΕ και την καπιταλιστική αναδιάρθρωση που σήμερα πατούν επί πτωμάτων και εργατικών δικαιωμάτων, είναι το μεγάλο ζητούμενο, αλλά δυστυχώς όχι πραγματικότητα. Στο κρίσιμο δίλημμα μέσα ή έξω από την ΕΕ η περίφημη δήθεν αριστερή στροφή των Εργατικών κονιορτοποιήθηκε. Συντασσόμαστε με τις δυνάμεις του Lexit δηλαδή της αριστερής εξόδου, που τουλάχιστον κράτησαν όρθια αυτή την προοπτική.

Έβδομο, το Brexit ταρακουνάει το σύνολο των δυνάμεων που μιλούν στο όνομα της αριστεράς, φωνάζοντας δυνατά πως ο αποφασιστικός κρίκος για αυτή ή την άλλη κατεύθυνση των εξελίξεων, για την αντιδραστική ή αντικαπιταλιστική σοσιαλιστική διέξοδο από τη σημερινή τραγωδία είναι το ερώτημα «έξοδος ή παραμονή στην ΕΕ;». Δεν είναι μόνο, αποσπασμένα και ασύνδετα, το ερώτημα της ευρωζώνης. Όταν αυτό το μήνυμα έρχεται από τη Βρετανία που είναι εκτός ευρωζώνης, που δεν έχει επικυρώσει το Δημοσιονομικό Σύμφωνο και έχει τόσες ισχυρές συμφωνίες εξαίρεσης από την εφαρμογή συνθηκών της ΕΕ, χρειάζεται διπλό και τριπλό διάβασμα σε χώρες όπως η Ελλάδα όπου η ΕΕ καθορίζει τα πάντα, θέτοντας μέσω του Δημοσιονομικού Συμφώνου καθεστώς μόνιμης αντεργατικής σφαγής.

Όγδοο, το Brexit μας μαρτυράει ολοκάθαρα ότι η εργατική τάξη της Βρετανίας θεωρεί την ΕΕ εχθρό της. Δε θα μπορούσε ωστόσο και δε μας προσφέρει εγγύηση για το χρώμα και την πολιτική κατεύθυνση αυτής της απόρριψης. Απορρίπτουμε την προπαγάνδα όσων ασχημονούν ενάντια στη λαϊκή ψήφο παρουσιάζοντάς την, ολοκληρωτικά σχεδόν, ως ψήφο ξενοφοβική και συντηρητική.

Έχουμε επίγνωση ωστόσο της δραματικής ανάγκης της μάχης της ηγεμονίας, για αριστερή, αντικαπιταλιστική, διεθνιστική και σοσιαλιστική διέξοδο και όχι αστική, εθνικιστική.

Μάχη για ηγεμονία σε ποιο στρατόπεδο και με ποιο ερώτημα όμως;

Όποιοι βρεθούν στο στρατόπεδο της παραμονής στην ΕΕ ή έστω της παραπομπής στο μέλλον της μάχης για την έξοδο, για να δώσουν δήθεν τη μάχη με την αυταπάτη «πως μια άλλη ΕΕ είναι εφικτή», «είναι κιόλας νεκροί και ας μη το ξέρουν», όπως λέει ο ποιητής.

Όποιοι βρεθούμε στο στρατόπεδο της εξόδου από την ΕΕ– ελπίζουμε, θέλουμε, προτείνουμε, πασχίζουμε σαν ΑΝΤΑΡΣΥΑ, όσο το δυνατό περισσότεροι- με πρώτο σταθμό τη συμμετοχή στη σχετική πρωτοβουλία για την έξοδο από την ΕΕ (με προβολή και του αιτήματος για δημοψήφισμα), θα μπορέσουμε να θέσουμε το ζήτημα της εργατικής, διεθνιστικής και σοσιαλιστικής διεξόδου.



Κριτικές - Συζήτηση

Βαθμολογία Αναγνωστών: 100.00% ( 2
Συμμετοχές )

Αφήστε μια απάντηση

7 Σχόλια στο "Το ζήτημα της εξόδου από την ΕΕ, Λυδία Λίθος για την αριστερά"

Ανώνυμα

Να φύγουμε, αλλά για που;

αλήθειας

Όσο δύσκολο και αν είναι, παράλληλα είναι και αναγκαίο:

Να φύγουμε από ΕΕ και ευρώ με αντικαπιταλιστική κατεύθυνση για την χώρα και την ελληνική κοινωνία.

Δεν θα ζήσουμε καθόλου πλουσιοπάροχα, όμως θα ζήσουμε περήφανα, χωρίς εξαθλίωση, με ουσιαστική δημοκρατία και την χώρα στα χέρια των φτωχών και ταξικά/κοινωνικά καταπιεσμένων κατοίκων της ελλήνων και μεταναστών.

Και όσον αφορά δε την Ευρώπη, ο στόχος που αντιστοιχεί στο σημερινό επίπεδο αντιπαράθεσης με την πολιτική, τις αντιλήψεις κλπ των αρχουσών αστικών τάξεων είναι ο εξής: Διάλυση της ΕΕ (μέσω αποχωρήσεων από αυτή και το νόμισμά της) και αντικατάστασή της από μια Ομόσπονδη σοσιαλιστική Ευρώπη, από τα Ουράλια μέχρι τον Ατλαντικό.

Ηλίας Τζ.

«…θα ζήσουμε περήφανα…», όπως π.χ.: τα «περήφανα γηρατειά»….
«…φτωχών και ταξικά/λοινωνικά καταπιεσμένων….», δηλαδή : «μη προνομιούχων»
«…ουσιαστική δημοκρατία…» να υποθέσω, απέναντι στην «τυπική δημοκρατία»;
Νέοι προσδιορισμοί!
Ο,τι ξέραμε για ταξικό προσδιορισμό της μορφής του πολιτικού εποικοδομήματος, να το ξεχάσουμε; Δουλοχτητικές, αστικές, προλεταριακές κλπ.;
Ρε, τι μου θυμίζουν όλα αυτά….

Και ΠΩΣ ΦΕΥΓΕΙ ΚΑΝΕΙΣ ΑΠΟ ΤΗΝ ΕΕ ΜΕ ….»ΑΝΤΙΚΑΠΙΤΑΛΙΣΤΙΚΗ ΚΑΤΕΥΘΥΝΣΗ»(!) ….εν μέσω Καπιταλισμού;
Οπως «BREXIT»;

Πολύ πασοκάρα, με πολιτικά, θυμίζει όλο αυτό το «μεταβατικό» κουμπάρε!

Οι ΕΕ θα διαλυθεί, εν μέσω κρίσης-πολέμων-αποδιοργάνωσης και όχι με «εξεγέρσεις τύπου» αλλά με ΕΠΑΝΑΣΤΑΣΕΙΣ!

Κώστας

Ηλία σου θυμίζω πως, υποτίθεται, το ΚΚΕ αρνήθηκε να μπει στο λαικό χαράκωμα κατά της ΕΕ και των Μένουμε Ευρώπη πέρσι γιατί ήθελε να μπει στο δημοψήφισμα το θέμα της ΕΕ.

Εκτός αν ήθελε να μπει στο δημοψήφισμα η εργατική εξουσία που, αφού θα έρθει χωρίς να σπάσει τζάμι, ίσως να έρθει και με δημοψήφισμα, για όλα είστε ικανοί, ακόμα και γι αυτό

Κώστας

Ανώνυμα

Ηλία Τζ., άλλα ντ’ άλλων γράφεις!

α. Αντικαπιταλιστική κατεύθυνση για την χώρα, σημαίναι αντικαπιταλιστική κατεύθυνση. Δλδ εναντίον του καπιταλισμού, δλδ ανατροπή του καπιταλισμού.

Τώρα για ποια πασοκάρα μιλάς, μόνο εσύ γνωρίζεις! Ανέτρεψε το ΠΑΣΟΚ τον καπιταλισμό και δεν το μάθαμε; Ή μήπως ανέτρεψε τον καπιταλισμό το άθροισμα των δημοκρατικών δυνάμεων (αγαπημένη φράση ΠΑΣΟΚ/ΚΚΕ τη δεκαετία του ’80); Μήπως ανέτρεψε τον καπιταλισμό η κυβέρνηση ΠΑΣΟΚ/ΝΔ/ΚΚΕ;

Η ΕΕ θα διαλυθεί εν μέσω πολέμων αφενός και μέσω ενός αντικαπιταλιστικού μεταβατικού προγράμματος που θα αποτελεί την πυξίδα των επαναστατημένων λαών αφετέρου. Με στόχο όχι την εθνική περιχαράκωση, αλλά μια ομόσπονδη σοσιαλιστική Ευρώπη.

Ψήγματα αυτής της λογικής εφαρμόζει σήμερα η ΑΝΤΑΡΣΥΑ. είμαστε όμως ακόμα στην αρχή αυτής της διαδικασίας.

γνώστης

κ.

είναι σοβαρό το λάθος πολλών του τροτσκιστικού χώρου που αρνούνται το αίτημα πάλης για έξοδο από την ΕΕ. Την αντικαπιταλιστική κατεύθυνση και τη σύνδεση με τη σοσιαλιστική προοπτική θα τη δώσει το μαχόμενο κίνημα και η κομμουνιστική Αριστερά έχει καθήκον να δουλέψει για αυτό. Δεν ταυτίζεται με την επανάσταση το έξω από την ΕΕ, αλλά μπορεί η πάλη για αυτή να βοηθήσει την επανάσταση. Γι’ αυτό και η Αριστερά στην πλειοψηφία της πάλευε ενάντια στην ένταξη στην ΕΟΚ και μετά για την αποδέσμευση. Δε δικαιώθηκε το ΚΚΕ Εσωτ. ούτε οι τροτσκιστικές οργανώσεις που αρνήθηκαν ή αγνόησαν το σύνθημα έξω από ΕΟΚ των μονοπωλίων μιλώντας για Ευρώπη των εργαζομένων και Ενωμένες Σοσιαλιστικές Πολιτείες της Ευρώπης

Τ.Κ

Μόνο με την σοσιαλιστική επανάσταση ,την οικοδόμηση του σοσιαλισμού μπορούμε να έχουμε λύσεις υπέρ του λαού.Η έξοδος από την ΕΕ και το ΝΑΤΟ ,αφού η σύνδεση με τη δύση είναι στρατηγική επιλογή της αστικής τάξης ,μπορεί να γίνει μόνο με επανάσταση.Κι όταν λέμε επανάσταση δεν εννοούμε τις εκλογές στις οποίες αναφέρονται οι εκλογολιγούρηδες της Περισσός corporation Ltd .Όπως έγραφε κι ο Ριζ. στις 4/11/11 ,»Τώρα διάλυση της βουλής και εκλογές.Λαική αντεπίθεση στην αστική εξουσία».
Αυτή είναι η επανάσταση τους ,οι εκλογές.Πρόκειται για ένα αστικό κόμμα που έχει για στρατηγική και τακτική επιλογή τη διατήρηση της αστικής εξουσίας και που υπονομεύουν κάθε απεργία που ξεφεύγει απ’ τα όρια της αστικής νομιμότητας,συνεργάζονται με τις δυνάμεις καταστολής ή παίζουν ανοικτά το ρόλο των δυνάμεων καταστολής εφαρμόζοντας ασφαλίτικα σχέδια.

wpDiscuz