Παναγιώτης Μαυροειδής
1. Η είδηση από την Γερμανία, όχι, δεν είναι ότι κερδίζουν τα “δύο άκρα” και τι “συμφορά που μας βρήκε”.
2. Η πρώτη είδηση είναι ότι η Γερμανική κυβέρνηση καταρρέει υπό το βάρος της φιλοπολεμικής αντεργατικής πολιτικής της. Και αυτή είναι πολύ καλή είδηση. Για κάθε αλαζονική αστική κυβέρνηση, καλή ώρα σαν και τη δική μας της ΝΔ στην Ελλάδα.
3. Η δεύτερη είδηση είναι ότι, πράγματι, η σπορά των αντιδραστικών, ρατσιστικών αξιών των χριστιανοδημοκρατών, σοσιαλδημοκρατών και όλων όσων επενδύουν στους εμφύλιους των φτωχών και τη μεταναστοφοβία, για να κρύβουν το ρόλο του κεφαλαίου που υπηρετούν, έχει δημιουργήσει εύφορα λιβάδια για τη νεοφασιστική ακροδεξιά. Η AfD ανεβαίνει επικίνδυνα παντού. Και αυτό είναι μια πολύ κακή είδηση, αλλά όχι απροσδόκητη. Ο σύγχρονος φασισμός έρχεται πρωτίστως από τα πάνω. Αυτό είναι βέβαιο. Όταν έρχεται ΚΑΙ από τα κάτω, σημαίνει ότι ο κίνδυνος είναι μεγάλος
4. Η τρίτη είδηση είναι ότι υπάρχουν και ισχυρές αντίρροπες τάσεις στον κόσμο. Η νίκη (πρωτιά) της Αριστερής Συμμαχίας υπό το Die LINKE στο Βερολίνο, ήταν κάτι παραπάνω από ένα αντί-ακροδεξιό δημοκρατικό αντανακλαστικό, καθώς η επικεφαλής μετανάστρια Τουρκικής καταγωγής ανέδειξε κυρίαρχα το θέμα της κατοικίας και άλλα λαϊκά προβλήματα, ενώ συγκρούστηκε πετυχημένα με το μίσος κατά των μεταναστών. Οδήγησε σε μια μεγάλη εκλογική επιτυχία. Και αυτό είναι μια καλή είδηση. Χωρίς να είναι μια απάντηση προοπτικής.
5. Πολλοί αναλυτές λένε ότι δεν πρόκειται ακριβώς για αριστερά αλλά για “σοσιαλδημοκρατία“. Στην πραγματικότητα, αν κρίνουμε με βάση τους θεμελιώδεις πυλώνες της αστικής πολιτικής είναι σοσιαλδημοκρατία. Αυτή είναι μια συζήτηση που θα συνεχιστεί.
6. Υπάρχει το άμεσο πολιτικό ερώτημα: Αν (σχεδόν βέβαιο) η εκλογική επιτυχία μεταφραστεί και πάλι στο σχηματισμό κυβερνήσεων συνεργασίας με τα αστικά κόμματα στο Βερολίνο (και στο Μεκλεμβούργο-Δυτική Πομερανία, όπου η “χρήσιμη ψήφος” κατά της ακροδεξιάς κράτησε πολύ ψηλά το καταποντισμένο στη Γερμανία και πάντα θλιβερό απομεινάρι της παλιάς σοσιαλδημοκρατίας που λέγεται SPD), η νίκη αυτή θα εξανεμιστεί γρήγορα.
7. Δυνάμεις υπάρχουν πολλές, πολιτικός χρόνος λίγος: η ακροδεξιά που έρχεται δυναμικά όχι ως παρέκκλιση αλλά ως βασική μορφή της αστικής πολιτικής, μπορεί να συντριβεί. Στο βαθμό όμως που η αριστερά επιλέξει το δικό της πεδίο αντιπαράθεσης των ανατρεπτικών μαζικών αγώνων με άμεσους και γενικούς πολιτικούς στόχους και όχι αυτό της θεσμικής διαχειριστικής πολιτικής, όπως σέρνεται τώρα. Και πρέπει να δουλέψουμε για αυτό, χωρίς εύκολους πανηγυρισμούς που εύκολα θα δώσουν τη θέση τους σε νέες μεγάλες απογοητεύσεις.
8. Η διαφαινόμενη νικήτρια των εκλογών στο Βερολίνο Ελίφ Εράλπ ευχαρίστησε τους ψηφοφόρους της και δήλωσε: «Στην πόλη μας, η αγάπη νίκησε το μίσος και την υποκίνηση μίσους».
Ακούγεται και είναι ευχάριστο. Όμως δε θα τους νικήσουμε τελικά με αγάπη. Άλλα πράγματα χρειάζονται…
