Παναγιώτης Μαυροειδής
1.Η επίθεση του σιωνιστικού κράτους στο Ιράν αποτελεί ενέργεια διεθνούς τρομοκρατίας. Το Ισραήλ δρα ως εμπροσθοφυλακή των ΗΠΑ και του ευρύτερου στρατιωτικοπολιτικού άξονα ΗΠΑ – ΝΑΤΟ – ΕΕ.
2. Η επίθεση στο Ιράν δε σχετίζεται με τις “ανησυχίες” της Δύσης σχετικά με το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν, ούτε πολύ περισσότερο με τα “δημοκρατικά δικαιώματα” των Ιρανών ή την μπούρκα για τις Ιρανές γυναίκες. Αυτά είναι παραμύθια για μικρά παιδιά και έχουν τόση αξία όσο οι μύθοι ότι η αμερικανική, βρετανική κλπ εισβολή στο Ιράκ κάποια χρόνια νωρίτερα έγινε για να βρεθούν τα “χημικά όπλα του Σαντάμ”. Για να το πούμε σύντομα: Το Ιράν έχει δίκιο!
3. Ο τυχοδιωκτικός βομβαρδισμός των πυρηνικών εγκαταστάσεων φανερώνει πως κάθε άλλο παρά τους ενδιαφέρει το αν τυχόν θα υπάρξει ασυλλόγιστη χρήση πυρηνικής ενέργειας.
Ο πόλεμος και η στροφή προς την πολεμική οικονομία αποτελούν τη σωτηρία για τον σύγχρονο καπιταλισμό και καταστροφή για την ανθρωπότητα. Ασύμβατοι δρόμοι!
4. Το Ιράν δέχεται επίθεση σε μια χρονική στιγμή κατά την οποία η ηγεσία του κάθε άλλο παρά διανύει κάποια φάση “αδιάλλακτης” στάσης. Το αντίθετο! Έχει ένα εκλεγμένο, μετριοπαθή πρόεδρο που έχει διακηρύξει ότι θέλει εξομάλυνση σχέσεων με τις ΗΠΑ. Ξεκίνησε αμέσως συνομιλίες με τις ΗΠΑ με την εκλογή Τραμπ. Το Ιράν αποδέχθηκε να μπει σε καθεστώς επιτήρησης του ειρηνικού πυρηνικού προγράμματος, ενώ ακόμη και ο επικεφαλής του Διεθνούς Οργανισμού Ατομικής Ενέργειας δήλωσε (καθυστερημένα) ότι “δεν έχουμε κανένα στοιχείο ότι το Ιράν είναι κοντά σε κατασκευή πυρηνικού όπλου”. Το Ιράν δεν επιτέθηκε στο Ισραήλ όταν αυτό εξόντωνε Παλαιστίνιους και τους συμμάχους του σε Λίβανο και Συρία, παρά μόνο όταν δέχτηκε το ίδιο επίθεση στην Τεχεράνη.
5. Για άλλη μια φορά, η ιστορία επαναλαμβάνεται: Το Ιράν δέχεται επίθεση σε στιγμή που είναι αδύναμο και επιδιώκει κάποια υποχώρηση και συμφωνία. Όπως ακριβώς έγινε με τον Καντάφι στη Λιβύη και τον Σαντάμ Χουσεΐν στο Ιράκ. Ο ιμπεριαλισμός δε θέλει κάποια συμφωνία, θέλει άλλα πράγματα.
6. Στόχος της επίθεσης είναι η ανατροπή του καθεστώτος, όχι επειδή είναι θεοκρατικό και αντιδραστικό, αλλά κυρίως λόγω της στάσης που κρατά στις εξελίξεις στην περιοχή και διεθνώς. Ζητούμενο δεν είναι μόνο ο απόλυτος έλεγχος του Ιράν με επιστροφή στην εποχή του Σάχη, αλλά μέσω αυτής της ανατροπής η προστασία των βασιλικών θρόνων των αντιδραστικών Αραβικών καθεστώτων του Κόλπου και η βίαιη απόλυτη επανευθυγράμμισή τους με τη στρατηγική της Δύσης, σε μια εποχή που αρκετά από αυτά πχ Σαουδική Αραβία αρχίζουν να παίζουν σε διπλό ταμπλό. Η επιτυχής εξέλιξη αυτού του σχεδίου θα κόνταινε σαφώς Κίνα και Ρωσία στην περιοχή, άρα και παγκόσμια. Κοντολογίς, η μακάβρια διεκδίκηση της διατήρησης της ηγεμονίας /κυριαρχίας του κόσμου από μεριάς ΗΠΑ και Δύσης, είναι ο κύριος παράγοντας που ωθεί στην πολεμική σύγκρουση
7. Η καταφυγή σε πόλεμο, ακόμη και με επίθεση σε πυρηνικές εγκαταστάσεις και ακόμη περισσότερο με ανοιχτό ενδεχόμενο την άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ, προδίδει πως στα μυαλά των επιτελών των ισχυρότερων καπιταλιστικών κρατών και οικονομιών, θεωρείται δεδομένος ένας οικονομικός σεισμός απρόβλεπτων διαστάσεων έως το 2026. Επομένως η αναστάτωση στις τιμές πετρελαίου ή των μετοχών, αποτελούν “πταίσματα” χωρίς ιδιαίτερη σημασία, ενώ σε άλλες περιόδους προκαλούσαν τρόμο. Ο πόλεμος και η στροφή προς την πολεμική οικονομία αποτελούν τη σωτηρία για τον σύγχρονο καπιταλισμό και καταστροφή για την ανθρωπότητα. Ασύμβατοι δρόμοι!
8. Αυτή τη στιγμή Ρωσία και Κίνα φαίνεται πως ούτε μπορούν ούτε θέλουν να τραβήξουν το σκοινί και να στηρίξουν ενεργά το σύμμαχό τους Ιράν. Οι πιο προσεκτικοί αναγνώστες θα θυμούνται ότι από την πρώτη ακόμη τηλεφωνική επικοινωνία Τραμπ – Πούτιν είχε δηλωθεί ότι “κοινή επιθυμία αποτελεί το να μην έχει το Ιράν τη δυνατότητα απειλής στην ύπαρξη του Ισραήλ”. Φυσικά, η δυναμική των εξελίξεων είναι απρόβλεπτη. Οι αντιθέσεις είναι πολλαπλές και τα συμφέροντα αποκλίνοντα όπως δείχνει η ένταση στις σχέσεις Ισραήλ Τουρκίας.
9. Το Ισραήλ, έχει τεράστια υπεροπλία έναντι του Ιράν. Μπορεί να επιχειρεί (επιθετικά και αμυντικά) εναντίον του από αέρος με χρήση εναέριου χώρου Ιορδανίας.
Επιστρατεύονται σε αυτό αμερικανικά πλοία και βάσεις. Το Ιράν βασίζεται μόνο σε πυραύλους που εκτοξεύονται από έδαφος, από βάσεις που έτσι γίνονται στόχος των ισραηλινών. Μόνο οι υπερηχητικοί μπορούν να πλήξουν στα σοβαρά και με επιτυχία το Ισραήλ ενώ οι υπόλοιποι όπως και τα drones εξουδετερώνονται εύκολα λόγω απόστασης, χρησιμεύοντας μόνο στην εξάντληση των πυρομαχικών του Ισραήλ. Ωστόσο, παρά όλα αυτά, από ιστορική άποψη βαδίζει προς την κόλαση της Ιστορίας και σε αυτό η ρητορική του Ιράν είναι ακριβής.
Το Ισραήλ δεν έχει καμία ιστορική προοπτική. Φαντάζει τώρα χαρούμενο και νικηφόρο ως σταυροφόρος της Δύσης, όμως προοπτικά δεν μπορεί να επιζήσει εκτός και αν παραλογίζεται ότι ο Θεός τους θα εξαφανίσει ως δια μαγείας τα 100δες εκατομμύρια Αράβων και Ιρανών. Αργά ή γρήγορα θα βρεθούν με το αιώνιο στίγμα των δολοφόνων όπως η ναζιστική Γερμανία λόγω του Ολοκαυτώματος και συνολικά του φονικού πολέμου που προκάλεσε. Με αυτή την έννοια, μεταξύ των άλλων, ακραία αντισημιτική δύναμη, είναι το ίδιο το σιωνιστικό κράτος του Ισραήλ, όχι μόνο διότι δρα γενοκτονικά ενάντια στους Άραβες που είναι Σημίτες (πόσο έχει ξεχαστεί αυτό!), αλλά και ενάντια στον εαυτό του, το λαό του, τους λαούς του.
10. Η κυβέρνηση της ΝΔ και η Ελλάδα γενικά είναι στο πλευρό των φονιάδων του Ισραήλ. Έχουν βαριά ευθύνη όλες οι τελευταίες ελληνικές κυβερνήσεις και ξεχωριστή η κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ (όπως και του ΑΚΕΛ /Χριστόφια στην Κύπρο), που έκανε το αποφασιστικό βήμα για τη συγκρότηση του άξονα θανάτου ΗΠΑ – Ελλάδας – Ισραήλ – Κύπρου και Αιγύπτου.
Συνοψίζοντας:
Α. Ήττα των φονιάδων του Ισραήλ! Να σταματήσει ο πόλεμος σε Γάζα και Ιράν.
Β. Να κλείσουν τώρα οι βάσεις του θανάτου στην Ελλάδα. Έξοδος από ΝΑΤΟ και Συμμαχία θανάτου με Ισραήλ.
Γ. Μπλόκο στα εξοπλιστικά προγράμματα και την πολεμική οικονομία. Βούτυρο και όχι κανόνια.
Δ. Κυρώσεις στο Ισραήλ. Πάγωμα και έξωση όλων των επενδύσεών του στην Ελλάδα.
Ε. Διεθνιστικός αντιπολεμικός αγώνας με αντικυβερνητικό και αντιιμπεριαλιστικό περιεχόμενο.






Καλές είναι οι, έστω και κουτσές, εκ των υστέρων διαπιστώσεις, αλλά χρειάζεται και κάποια αυτοκριτική, για την στάση πολιτικών δυνάμεων, που αντικειμενικά κάναν πλάτες για τις σημερινές εξελίξεις. Βασικά για να μην υποπέσουν στα ίδια λάθη. Και βέβαια, ο εχθρός του εχθρού μου πιθανότατα παραμένει και δικός μου εχθρός, όπως ήταν και πριν – μην πετάξουμε και τη σκούφια μας πάλι.
Το σιωνιστικό καθεστώς έχει κάνει τεράστιο λάθος που επιτέθηκε στο Ιράν, Άλλο να σκοτώνεις γυναικόπαιδα στη Γάζα και στη Βηρυττό και άλλο να τα βάζεις με κάποιον τουλάχιστον ισοδύναμό σου. Το γεγονός ότι χτυπάει από Ιράκ-Συρία δεν είναι ένδειξη δύναμης αλλά ένδειξη αδυναμίας μπροστά στα αντιαεροπορικά του Ιραν. Καμία τεράστια υπεροπλία του κράτους-δολοφόνου. Γι αυτό εκλιπαρεί το μεγάλο αφεντικό να το βγάλει από τα σκ@τ@ που έχει μπλέξει.
Την προηγούμενη βδομάδα ο Πούτιν είπε ότι το Ιράν δεν δέχτηκε να υπογράψει σύμφωνο στρατιωτικής αρωγής με τη Ρωσία, ούτε καν ζήτησε να λάβει S-400. Σε καμία περίπτωση Ρωσία-Κίνα δεν θα ήθελαν να επαναληφθεί το σενάριο Συρία και στο Ιράν. Καλό λοιπόν θα ήταν ο kokkiniotis να μας έδινε ένα λινκ για αυτό που λέει: “…κοινή επιθυμία αποτελεί το να μην έχει το Ιράν τη δυνατότητα απειλής στην ύπαρξη του Ισραήλ…” Μάλλον για παπαριές του Τραμπ μου μοιάζει αυτή η κουβέντα.
Η ανάγκη ομόθυμης καταδίκης της ιμπεριαλιστικής επιθετικής κλιμάκωσης, που παίρνει δραματικές διαστάσεις με την σημερινή άμεση εμπλοκή των ΗΠΑ, δεν έχει ανάγκη να γλυστράει σε αναγνώριση οποιουδήποτε “δίκηου” σε καμιά πλευρά. Ελεος, πια! Είμαστε πλέον μεγάλα παιδιά και μάθαμε!
Η ανάρτηση σωστά το θέτει ως ξεκάθαρη επιθετικότητα των ΗΠΑ, με προωθημένο ενεργούμενο το οπερετικό σιωνιστικό προτεκτοράτο. Και καθόλου δεν πρόκειται για το αν θάχει ή δε θάχει “το Ιράν τη δυνατότητα απειλής στην ύπαρξη του Ισραήλ… μπλα-μπλα”.
Ο καυγάς είναι για το πάπλωμα!
O “παραδοσιακός” δυτικός Ιμπεριαλισμός γίνεται στρατιωτικά επιθετικός γιατί οι παγκόσμιες καπιταλιστικές οικονομικές εξελίξεις θέτουν εξ αντικειμένου ζητήματα αναθεώρησης συσχετισμών δύναμης και ιεραρχίας και άρα σηματοδοτούν την σχετική οικονομική υποβάθμισή του. Κοινώς, βρίσκεται σε θέση άμυνας για την διατήρηση κεκτημένων, που πια αμφισβητούνται.
Το ζήτημα σήμερα είναι, αφενός να πληρώσουν το μικρότερο δυνατό τίμημα οι Λαοί από τους τυχοδιωκτισμούς και τα σκυλοφαγώματα όλων των ιμπεριαλιστών, και αφετέρου αυτά να αξιοποιηθούν για την αποδυνάμωση της συνεκτικότητας και της σημερινής απόλυτης κυριαρχίας του ενιαίου Ιμπεριαλισμού/Καπιταλισμού, κάτω από το βάρος των δικών του εγγενών αντιφάσεων, σε όφελος των Λαών, της εργατικής τάξης και της ταξικής πάλης, που δε σταμάτησε ποτέ αλλά απλά καμουφλάρεται αριστοτεχνικά και παραπλανητικά από την κυρίαρχη τάξη.
Ολοι στους δρόμους ενάντια στον Ιμπεριαλιστικό Πόλεμο!
Αμεσα, σήμερα, (ΚΚΕ/ΚΝΕ και όσοι άλλοι θέλουν) στις 7 μ.μ. στο Πάρκο Ελευθερίας και σε άλλα ~24 σημεία στην Αττική.
Όλοι στο Σύνταγμα τη Δευτέρα 23 Ιούνη στις 19.30!
Σκυλοφαγωματα των ιμπεριαλιστων!•
Κουκουεδικες στρεψοδικιες.
Από πότε έγινε ιμπεριαλιστικο το Ιραν;
Από τα χρόνια του Σάχη και της ανάπτυξης του “Μπαζάαρ”, μονοπωλιακός Καπιταλισμός, χρηματοπιστωτικός σύστημα, εξαγωγές κεφαλαίων κλπ.
Ο ιρανικός Καπιταλισμός/Ιμπεριαλισμός σήκωσε κεφάλι απέναντι στη Δύση με εργαλείο την “ισλαμική επανάσταση” από το ~1980. Οι επεμβάσεις στις τριγύρω χώρες, Ιράκ, Συρία, Λίβανος, Υεμένη, κι άλλες πιο “μουλωχτές” απλά το επιβεβαιώνουν.
Ξυπνάτε νυχτωμένοι τριτοδρομικοί.
Που τις είδες τις εξαγωγές κεφαλαίων του Ιραν βρε νετανιαχου; Μόλις έπεσε ο σαχης, οκτώ χρόνια είχαν πόλεμο με το Ιράκ. Εκατομμύρια οι νεκροί, ανυπολογιστες οι καταστροφές, η ΣΙΑ έριξε τόνους τα χημικά. Μετά ήταν κάτι “επαναστατες” σαν του λόγου σου, που ξεκίνησαν αντάρτικο. Κι αμέσως μετά, ξεκίνησε ο οικονομικός πόλεμος της Δύσης. Εσείς το χαβά σας: ΝΑΤΟ και ξερό ψωμί.
Εδώ εσείς δεν είδατε τις εξαγωγές κεφαλαίου της …”Ψωροκώσταινας”(!) κι εγώ περιμένω να δείτε του Ιράν……
Καλό ξημέρωμα!
Όταν λες μουλωχτές; Φτάσαμε στο σημείο να βγάλουμε την παλαιστινιακή αντίσταση, ενδοιμπεριαλιστική αντίθεση;
Μάθε καλύτερα την ιστορία του Ιράν και ξαναέλα.
Η …ντροπαλή €υρω νατοϊκή αριστερά σε νέες περιπέτειες.
Με την πασοκοκαινοφανη παπανζα της “εποχής του ιμπεριαλισμού”, θέλουν να διαγράψουν όλη την ιστορία.
Γιατί στη εποχή του Ιμπεριαλισμού λέει η €υρω νατοϊκή αριστερά, η κουβανική επανάσταση μπορεί να ενταχθεί στις …ενδοϊμπεριαλιστικες αντιθέσεις, και η κρίση των πυραύλων στις “μουλωχτες” ιμπεριαλιστικές επεμβάσεις του Νικήτα και της ΕΣΣΔ.
Η δε ισπανική επανάσταση, για τον συνεπή λενινιστη, είναι φανερά το “ξαναμοίρασμα” του κόσμου από τους ιμπεριαλιστές Στάλιν και Χίτλερ.
Αυτά μας λέει η €υρω νατοϊκή αριστερά.
μεταβατικέ, 23/06/2025 at 23:01, μην παίζετε με τις λέξεις, και μην οχυρώνεστε σε πιασάρικους συνειρμούς-“καμπανάκια”. Ο όρος “παλαιστινιακή αντίσταση” μπορεί να εννοεί την αυθόρμητη αντίσταση του καταπιεσμένου (ταξικά και από πολλούς) παλαιστινιακού Λαού, μπορεί να εννοεί και την εργαλειοποίηση αυτής της αντίστασης από αστούς διαφόρων κατηγοριών, κοσμοπολίτες, παλαιοεθνίκια+παπαδαριό κλπ. Το πρώτο ασφαλώς υπάρχει γιατί αναφέρεται στην βασική κοινωνική αντίθεση, που δεν είναι δυνατόν να “σβηστεί”, παρά μόνο να παραποιηθεί και να εκτραπεί σε απατηλές μορφές από την πλευρά της αντίδρασης, που καθόλου υποχρεωτικό δεν είναι να στερείται εσωτερικών αντιθέσεων, ιδίως όταν έχει αποδυναμώσει εντελώς το οργανωμένο εργατικό κίνημα, τον μόνο δυνάμει πραγματικό της αντίπαλο.
Αυτό, που παρακολουθούμε στην Μ. Ανατολή είναι μια παραποιημένη και παραπλανητική μορφή της ταξικής πάλης, που εύκολα μπορεί να παρασέρνει τους αιωνίους αμφιταλαντευομένους πίσω από ξένες (αστικές!) σημαίες.
Εχουμε πολλούς τακτικούς λόγους να υποστηρίζουμε την πλευρά, που καπηλεύεται η Χαμάς των Σεϊχηδων του Κατάρ ή η Χεζμπολάχ των Αγιατολαχαίων και κάποιους σημαντικότερους, όπως να μην ερχόμαστε σε μετωπική αντίθεση με τον λαϊκό υποκειμενικό παράγοντα εξυπηρετώντας αυτή την πλευρά της αντίδρασης. Αλλά πάντα με τρόπο, που να βοηθάει το ανέβασμα της λαϊκής συνείδησης των Λαών, και του Παλαιστινιακού, να μην τον πουλάν και τον αγοράζουν οι αστοί απατεώνες, που μόνο η χρεία (οι ενδικαπιταλιστικές και ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις) τους αναγκάζει να φοράνε “αντιϊμπεριαλιστικές” μάσκες.
Ελπίζω να …σε μπέρδεψα αρκετά!
“…μόνο η χρεία (οι ενδικαπιταλιστικές και ενδοϊμπεριαλιστικές αντιθέσεις) τους αναγκάζει να φοράνε “αντιϊμπεριαλιστικές” μάσκε…”
Ενώ η εργατική τάξη δεν κάνει τις επαναστάσεις “από χρεία”, τις κανει από επαναστατικό ρομαντισμό, κάτι σαν λόρδοι Μπάιρον!
Τι μάσκες φοράει η ε/τ;
Μην κρίνετε εξ ιδίων….
Στην πραγματικότητα είναι πολλές οι δεκαετίες που το ποιες χώρες είναι ιμπεριαλιστικές και ο χαρακτήρας των πολέμων δεν έχουν κινήσει τον μαζικό παράγοντα
Το Κίνημα Ειρήνης πατάει σε άλλες μαζικές παραδοχές ή δεν τις βρίσκει και δεν πατάει πουθενά. Δημοκρατία, Κυριαρχία, ΔΙκαιώματα, Φεμινισμός, Περιβάλλον, Αφοπλισμός, οχι στους στρατιωτικούς συνασπισμούς, Ειρήνη, Δικαιοσύνη. Το Κίνημα Ειρήνης πατάει σε ιδεαλιστικές κατηγορίες, πασιφιστικές και ανθρωπιστικές και όχι στην χ και την ψ τάση, εκδοχή κλπ της; Αριστεράς, στον τάδε ορισμό του ιμπεριαλισμού κλπ.
Για παράδειγμα δεν υπάρχει πουθενά αντιπολεμικό κίνημα υπέρ της Ουκρανίας, αμφιβάλλω αν υπήρξε και . στην Ουκρανία γιατί το Κράτος της, και οι μεγάλες δυτικές χώρες και συνασπισμοί δεν έπεισαν κανέναν πως έχει δίκιο. Για την Παλαιστίνη είναι αλλιώς τα πράγματα. Ως και για το Ιράν, είναι πολύ πιο εύκολο να υπερασπιστείς την Εθνική Ανεξαρτησία του Ιράν από το Ισραήλ και τις ΗΠΑ παρά της Ουκρανίας από την Ρωσία. Επίσης οι τάσεις που το έχουν προσπαθήσει δεν έχουν πείσει ιδιαίτερα πως η Ρωσία έχει κάποιο δίκιο, έτσι δεν υπάρχει ούτε ενεργός προοδευτικός φιλορωσισμός. Υπάρχει ίσως μια πραγματιστική ουδετερότητα από κινήματα και αριστερά κόμματα και χώρες που η Αριστερά παίζει κρατικό ρόλο γιατί καταλαβαίνουν πως κάθε προσπάθεια στην χώρα τους δεν θα βρει απέναντι αυτό το μπλοκ, αλλά το άλλο. Επίσης υπάρχει συνειδητοποίηση πως το ένα μπλοκ έχει το 1/8 του παγκόσμιου πληθυσμού και τις μισές πολεμικές δαπάνες. Αλλά αυτά είναι ρεαλιστικές, κυνικές, πραγματιστικές εκτιμήσεις, δεν είναι θεωρητικές μπροσούρες για τον ιμπεριαλισμό και τον πόλεμο
Πρέπει όλες και όλοι να πάψουμε να τσακωνόμαστε για το αν είμαστε σε συγκυρία Α ή Β ΠΠ, αν όλες οι χώρες είναι ιμπεριαλιστικές και το ίδιο, αν είναι όλες ιμπεριαλιστικές αλλά όχι το ίδιο ή αν δεν είναι όλες ιμπεριαλιστικές. Ο πόλεμος είναι ΚΑΚΟΣ χωρίς πολλές αναλύσεις, για το Κίνημα Ειρήνης εδώ και πολλές δεκαετίες, πες 6. Απλά άλλες φορές το Κίνημα Ειρήνης βρίσκει αποκλειστικό φταίχτη και άλλες όχι
Κώστας
Εγω που δεν ειμαι με την €υρω νατοϊκή αριστερα, δεν καταλαβαινω γιατι “”Αυτό, που παρακολουθούμε στην Μ. Ανατολή είναι μια παραποιημένη και παραπλανητική μορφή της ταξικής πάλης, που εύκολα μπορεί να παρασέρνει τους αιωνίους αμφιταλαντευομένους πίσω από ξένες (αστικές!) σημαίες.””, ενώ οι Ουκρονζ πρεπει να πολεμήσουν “με νυχια-δοντια” με καθε τροπο για την ακεραιοτητα της πατριδας τους.
Την “ακεραιότητα” έτσι όπως την καθόρισαν οι αντισοβιετικοί πραξικοπηματίες Λεονίντ Κούτσμα και Μπορίς Γιέλτσιν…
24 Ιουνίου 1812 ο Ναπολέων, αφού είχε μαζέψει όλα τα ρεμάλια της Δύσης, έκανε εισβολή στη Ρωσία. Επετειακά, 129 χρόνια μετά, στις 22 Ιουνίου του 1941 ο Χίτλερ μάζεψε γύρω του τα δικά του ρεμάλια ( Ιταλοί, Ρουμάνοι, Γάλλοι, Σκανδιναβοί, Φινλανδοί, Κροάτες, Σλοβάκοι, Ούγγροι…) και εισέβαλε στη ΕΣΣΔ.
Το ΚΚΕ νομίζει πολύ βολικά ότι η Ιστορία άρχισε να γράφεται στις 24 Φεβρουαρίου 2022 από παρθενογέννεση!
Γενικώς , ξέπλυμα της Δύσης.