φωτό αρχείου

Ο Τράμπ στέλνει μια νέα πρόταση «διαπραγμάτευσης» στη ΧΑΜΑΣ. Η βασική διαπραγματευτική ομάδα της Παλαιστινιακής οργάνωσης φτάνει στην Ντόχα από την Τουρκία σε σύσκεψη εξέτασης της πρότασης. Το Ισραήλ βομβαρδίζει το κτίριο για να δολοφονήσει τους διαπραγματευτές με τους οποίους συζητάει υποτίθεται μια κάποια λύση. Ειδοποιημένο επακριβώς από ΗΠΑ για τόπο, χρόνο; Οι έννοιες «διεθνές δίκαιο», «διαπραγμάτευση», «ειρηνευτική μεσολάβηση» και άλλες αποδεικνύονται κουρελόχαρτα.

Παναγιώτης Μαυροειδής

1. Με τις επιθέσεις ή/και εισβολές σε Παλαιστίνη, Λίβανο, Συρία, Ιράκ, Ιράν και Υεμένη, το Κατάρ είναι η έβδομη χώρα της Μέσης Ανατολής στην οποία έχει επιτεθεί το Ισραήλ. Αυτά γελοιοποιούν τη γνωστή θέση περί «δικαιώματος του Ισραήλ στην άμυνα». Στην πραγματικότητα, με αυτό το παραμύθι σκεπάζεται η παραχώρηση από μεριάς ΗΠΑ, ΝΑΤΟ, ΕΕ εσαεί δικαιώματος επίθεσης του Ισραήλ, σε όποια χώρα θέλει, όποτε θέλει.

2. Η ακολουθία των γεγονότων είναι η εξής: Ο Τράμπ στέλνει μια νέα πρόταση «διαπραγμάτευσης» στη ΧΑΜΑΣ. Η βασική διαπραγματευτική ομάδα της Παλαιστινιακής οργάνωσης φτάνει στην Ντόχα από την Τουρκία σε σύσκεψη εξέτασης της πρότασης. Το Ισραήλ βομβαρδίζει το κτίριο για να δολοφονήσει τους διαπραγματευτές με τους οποίους συζητάει υποτίθεται μια κάποια λύση. Ειδοποιημένο επακριβώς από ΗΠΑ για τόπο, χρόνο; Οι έννοιες «διεθνές δίκαιο», «διαπραγμάτευση», «ειρηνευτική μεσολάβηση» και άλλες αποδεικνύονται κουρελόχαρτα.

3. Όπως προκύπτει από δηλώσεις της υπεύθυνης Τύπου του Τράμπ, Καρολάιν Λέβιτ: «Ο Πρόεδρος έδωσε αμέσως εντολή στον Ειδικό Απεσταλμένο Γουίτκοφ να ενημερώσει τους Καταριανούς για την επικείμενη επίθεση, κάτι που έγινε». Οι ΗΠΑ λοιπόν ειδοποίησαν το Κατάρ, το οποίο άλλωστε είναι σύμμαχός τους και φιλοξενεί την κύρια αμερικανική βάση στη Μέση Ανατολή (Al Udeid), όπου υπηρετούν τακτικά περίπου δέκα χιλιάδες στρατιώτες και αξιωματικοί. Για αυτό και δεν υπήρξε κάποια ενεργοποίηση της πανίσχυρης αντιαεροπορικής άμυνας της χώρας.

4. Το Κατάρ όμως δεν ειδοποίησε τη Χαμάς, παρότι την στηρίζει. Παράξενο; Όχι και τόσο! Όμορφος κόσμος ηθικός, καπιταλιστικά πλασμένος. Η μοναρχία των δισεκατομμυριούχων του Κατάρ δεν έχει θέμα να στηρίξει ως εργαλείο για τα δικά της συμφέροντα Χαμάς και Παλαιστίνιους, αλλά όχι και να διακινδυνεύσει τη συμμαχία με το μεγάλο αφεντικό, για χάρη μερικών ξεβράκωτων συμμάχων του. Ας το κρατήσουμε αυτό: Πραγματική αλληλεγγύη μεταξύ αστών και αστικών κρατών από τη μια και λαών και φτωχολογιάς από την άλλη, στο όνομα υποτίθεται αδελφικού αίματος ή «αντιηγεμονικού» μετώπου κλπ, δεν υπήρξε και δε θα υπάρξει ποτέ. Η διεθνιστική αλληλεγγύη όταν υπάρχει είναι μόνο ταξική, εργατική αλληλεγγύη. Αν δεν υπάρχει ως τέτοια, κοιμάσαι ως σύμμαχος στο σπίτι του δήθεν πάτρωνα και βρίσκεσαι νεκρός το άλλο πρωί, όταν αυτός τα έχει ζυγιάσει για κάποιους λόγους αλλιώς…

5. Η Τουρκία είναι σύμμαχος των ΗΠΑ, αλλά έχει και ιδιαίτερες φιλίες με (το χοντρό πορτοφόλι τού) Κατάρ. Στηρίζουν από κοινού τη ΧΑΜΑΣ αλλά ξεπάστρεψε στη Συρία τη Χεζμπολά, αληθινό σύμμαχο της ΧΑΜΑΣ, αδυνατίζοντας έτσι καίρια τη θέση των Παλαιστινίων. Παράξενο; Καθόλου. Όπως έχει ειπωθεί κυνικά «τα κράτη δεν έχουν αρχές, αλλά συμφέροντα». Διότι είναι εργαλεία των αστικών τάξεων και όχι συλλογικά όργανα των λαών τους. Οι καπιταλιστές και τα καπιταλιστικά κράτη δεν έχουν ηθικά θέματα ούτε στη σφαγή μεταξύ τους. Είναι ηθικό και νόμιμο να τα βρίσκουν κατά του κοινού εσωτερικού εχθρού ή στο πλαίσιο κάποιας προσωρινής συμμαχίας μεταξύ τους έναντι κάποιας άλλης, αλλά και να σφάζονται μέχρι θανάτου για τα γυμνά τους συμφέροντα. Κάτι σαν τις «Συμμορίες της Νέας Υόρκης».

6. Με τούτα και με τα άλλα, οι Παλαιστίνιοι είναι μόνοι. Μόνο από την αντοχή τους και τα όπλα τους εξαρτάται η επιβίωσή τους. Και φυσικά από τη μαχητική, οριζόντια, ταξική διεθνιστική αλληλεγγύη των άλλων λαών, ειδικά των γειτονικών. Αυτή πρέπει να κλιμακωθεί τόσο σε μαζικότητα όσο και σε ένταση, μαχητικότητα και με όρους πολιτικής ανεξαρτησίας από τα παιχνίδια των κρατών (ειδικά των πουλημένων εδώ και χρόνια αραβικών).