.
.

Παντιέρα, ιστότοπος αντικαπιταλιστικής ενημέρωσης

.


Ποιος φοβάται την ρήξη με την ΕΕ; Ποιος δεν αντέχει τη λαϊκή νίκη;


aytopΠαναγιώτης Μαυροειδής
Ας φέρουμε κάποια πράγματα στο νου από μια συζήτηση που καλά κρατεί τουλάχιστον τα τελευταία τέσσερα χρόνια, ενώ φουντώνει στις μέρες μας.
Εικόνα πρώτη
‘’Μα είναι τώρα η ώρα για ιδεολογισμούς, όπως η συζήτηση για την ανάγκη ρήξης και εξόδου από την ευρωζώνη και ΕΕ; Είστε με τα καλά σας να θέτετε τέτοια ζητήματα, σε μια στιγμή που ο κόσμος πεινάει και χρειάζεται μια άμεση απάντηση;’’
Ειδικά η τελευταία προβοκατατόρικη αντιδιαστολή, έκλεινε βίαια τη συζήτηση. Μια συζήτηση γεμάτη με πολλές αγέρωχες …αντισεχταριστικές συμβουλές, άπειρα απεταξάμην του …αριστερισμού και φυσικά (σε ότι αφορά τους αριστερούς οπαδούς της παραπάνω θεώρησης) πολλούς τόμους από το Λένιν. Διατυπώθηκε ακόμη και η άποψη πως θα ήταν η μέγιστη ανοησία του ΣΥΡΙΖΑ αν έθετε για συζήτηση θέματα περί ευρώ στην προεκλογική περίοδο!
Τι μας λέει ωστόσο η σημερινή πραγματικότητα; Αυτό που βλέπει και η κουτσή Μαρία, είναι ότι τα πάντα, ακόμη και ορισμένες από τις δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ στο ‘’πρόγραμμα Θεσσαλονίκης’’, περνάνε μέσα από τη ρήξη (ή όχι) με την ευρωζώνη και την ΕΕ. Υπάρχει διαφωνία σε αυτό;
Εικόνα δεύτερη
‘’Το μνημόνιο θα το καταργήσουμε αμέσως, με ένα νόμο. Το χρέος είναι άλλο πράγμα. Δεν αφορά μόνο την Ελλάδα, αλλά όλη την Ευρώπη. Θα συζητήσουμε με τους εταίρους και θα βρεθεί μια αμοιβαία επωφελής λύση’’
Καμία απολύτως σχέση με την πραγματικότητα.
Χρέος και μνημόνια πάνε μαζί. Τα μνημόνια, συγκροτούν ένα πλαίσιο άγριων δεσμεύσεων, για να διασφαλίζεται, μεταξύ των άλλων, η αποπληρωμή του χρέους. Αν δεν ήταν έτσι, τότε δε θα έτρεχε όλη η κυβέρνηση, πριν ακόμη διαβαστούν οι προγραμματικές δηλώσεις, στις ευρωπαϊκές πρωτεύουσες. Απλά θα καταργούσε εδώ στην Ελλάδα το μνημόνιο.
Η ΕΕ, η ευρωζώνη και τα ..άλλα τα παιδιά δεν είναι εταίροι μας. Είναι οι δανειστές κατά 75% και η Ελλάδα με το λαό της είναι η …εταίρα τους. Και έτσι θέλουν φυσικά να συνεχίσουν.
Εικόνα τρίτη
‘’Θα πείσουμε τους εταίρους μας για μια αμοιβαία αποδεκτή πανευρωπαϊκή λύση για το χρέος, χωρίς μονομερείς ενέργειες, που θα περιλαμβάνει τη διαγραφή του μεγάλου μέρους του, την καθυστέρηση και ελάφρυνση των πληρωμών και τη σύνδεση του υπολοίπου μέρους με ρήτρα ανάπτυξης’’.

Ποιος μπορεί να ισχυριστεί σήμερα ότι μπορεί να υπάρξει ‘’αμοιβαία αποδεκτή λύση’’, μαζί με τους γκάνγκστερς της ΕΕ; Το μόνο που θα ‘’διασφάλιζε’’ κάτι τέτοιο, είναι η εγκατάλειψη της δίκαιης θέσης της άρνησης πληρωμών και της διαγραφής του χρέους, το οποίο βιάστηκε να κάνει ο Γιάνης Βαρουφάκης, πριν ακόμη από τις προγραμματικές δηλώσεις της κυβέρνησης, όταν δήλωνε ‘’δε ζητάμε διαγραφή χρέους, αλλά μετάθεσή του’’.
Εικόνα τέταρτη
’Θα πείσουμε τους εταίρους για τη λύση που προτείνουμε, διότι είναι κοινή η επιδίωξη για προώθηση μεταρρυθμίσεων στην Ελλάδα, ενώ δεν είναι αρχή της ΕΕ η μνημονιακή λιτότητα’’.
Ποιος στα σοβαρά μπορεί να ισχυριστεί όμως ότι τα αντεργατικά μέτρα που τα ονομάζουν ‘’μεταρρυθμίσεις’’ (για ευφημισμό όπως θα έλεγε και ο Βαρουφάκης), δεν είναι ακριβώς αυτά που συνιστούν τα μνημόνια;
Παρακολουθείστε πως προσπάθησε ο Υπουργός Οικονομικών να δικαιολογήσει τα αδικαιολόγητα:
ΕΡ.: Είπατε ότι συμφωνείτε με το 70% του μνημονίου
Απ.: Δεν είπα τέτοιο πράγμα. Δεν είναι το μνημόνιο αυτή η λίστα με τις μεταρρυθμίσεις. Το μνημόνιο είναι αυτοτροφοδοτούμενη κρίση. Κάποιες από τις μεταρρυθμίσεις που μας προτείνουν είναι καλές.
Αν δεν κάνουμε λάθος η ‘’λίστα με τις μεταρρυθμίσεις’’, είναι κατά βάση το e-mail του Χαρδούβελη. Έχει την εντύπωση ότι διόρθωσε κάτι ο Υπουργός;
Εικόνα πέμπτη
‘’Για μας η τρόικα τελείωσε, δε μιλάμε μαζί της. Συνομιλούμε μόνο με τα θεσμικά όργανα’’.
Και με ποιους ακριβώς συζητάει η κυβέρνηση; Με την ΕΚΤ, την ΕΕ και το ΔΝΤ, δηλαδή τα συστατικά στοιχεία της τρόικας!
Τέτοιο παιχνίδι με τις λέξεις και τέτοια απογύμνωση των νοημάτων;
Αν δεν συμφωνηθεί η συνέχεια για το υφιστάμενο μνημόνιο, αλλά δημιουργηθεί μια ‘’γέφυρα’’ σε αυτό ως τον Ιούνιο, θα αισθανθούμε καλύτερα;
Αν το νέο μνημόνιο τον Ιούνιο ονομαστεί ‘’πρόγραμμα’’, θα είναι πιο ευκολοχώνευτο;
Αν τα αντεργατικά μέτρα τα πούμε ‘’μεταρρυθμίσεις’’, θα μετρούν λιγότερο αρνητικά;
Αν η συμφωνία για τα παραπάνω γίνει με τους πολιτικούς προϊσταμένους και όχι τους ‘’υπαλλήλους’’ της τρόικας, αυτό δε θα συνιστά συνέχιση της υποταγής και της ληστείας του λαϊκού κόσμου στην Ελλάδα;
Θα πει κάποιος; Η επισήμανση αυτών των αντιφάσεων και των παλινωδιών του ΣΥΡΙΖΑ, δεν αποτελούν απαραίτητα και δικαίωση της αριστερής κριτικής σε αυτόν. Μπορεί και να αναδεικνύουν την αδιαμφισβήτητη αλήθεια ότι η ρήξη και πολύ περισσότερο η έξοδος από ευρωζώνη και ΕΕ δεν είναι εφικτή, επομένως η αναδίπλωση αποτελεί έκφραση ρεαλισμού και μονόδρομο.
Δεν είναι καθόλου έτσι. Ας διαβάσουμε την παρακάτω είδηση από τα ΜΜΕ της 6/2/15!
‘’Χωρίς την εφαρμογή του πλαισίου των εκποιήσεων και την υιοθέτηση σύγχρονης νομοθεσίας περί αφερεγγυότητας που αποτελούν, σύμφωνα με την τρόικα, «βασικές δεσμεύσεις του μνημονιακού προγράμματος αναπροσαρμογής της κυπριακής οικονομίας» η αξιολόγηση δεν κλείνει. Αυτό αναφέρεται ουσιαστικά στην κοινή δήλωση της ΕΚΤ-ΔΝΤ-Κομισιόν μετά την ολοκλήρωση της επίσκεψης στη Λευκωσία κλιμακίου της τρόικας’’.
Αφορά βεβαίως την Κύπρο με τη δεξιά της κυβέρνηση, που έσπευσε μάλιστα να εκφράσει τη διαφωνία της με τη διαπραγμάτευση που επιχειρεί η ελληνική κυβέρνηση.
Τι μας λέει αυτό το απόσπασμα; Η παράδοση, η υποταγή, η παραμονή στην ευρωζώνη δεν περιλαμβάνει καμία έξοδο από τη φρίκη, ούτε καν για τα πλέον υπάκουα παιδιά. Με αυτούς ακόμη χειρότερα… Μόνο διαρκή αφαίμαξη, ιδιωτικοποιήσεις, λιτότητα, ποδηγέτηση λαϊκής κυριαρχίας και δημοκρατίας.
Η λαϊκή εικόνα
Και όμως μέσα σε όλες αυτές τις εικόνες – και παρά όλες αυτές!- υπάρχει μια εικόνα που είναι η πλέον λαμπερή.
Δημοσκόπηση του Πανεπιστημίου της Μακεδονίας μας λέει ότι το 75% του λαού βρίσκει θετική τη στάση ρήξης με την ευρωζώνη και την ΕΕ που εμφάνισε η κυβέρνηση τις πρώτες μέρες. Ποσοστό υπερδιπλάσιο του ποσοστού του ΣΥΡΙΖΑ, που αγκαλιάζει (όχι με τον ίδιο τρόπο), όλα τα πολιτικά ρεύματα.
Αυτή την εικόνα να κρατήσουμε.

Με αυτή να ξεθαμπώσουμεκαι να αποκαθηλώσουμε τις άλλες, αντί να τις περιφέρουμε σε μια διαρκή κηδεία.
Διότι, τελικά, υπάρχει και λαός.
Όχι μόνο διαπραγματευτές με κοστούμια ή μπλουζάκια.
Και αυτός ο λαός έδωσε μια σαφή νομιμοποίηση και εντολή (και στην κυβέρνηση) για ρήξη και όχι για σκύψιμο.
Συνεπώς άλλοθι δεν υπάρχουν για κανένα.

Η τίγρη της ΕΕ δεν φάνηκε δυνατό να μετατραπεί σε φυτοφάγο κατοικίδιο. Δεν αποδείχτηκε όμως και δεν είναι ανίκητη. Οι αγχώδεις βρυχηθμοί των Γιούνκερ, Ντάισενμπλουμ, Σόιμπλε, Μπάιντεν και λοιπών το φανερώνουν



Κριτικές - Συζήτηση

Βαθμολογία Αναγνωστών: 55.00% ( 2
Συμμετοχές )

Αφήστε μια απάντηση

3 Σχόλια στο "Ποιος φοβάται την ρήξη με την ΕΕ; Ποιος δεν αντέχει τη λαϊκή νίκη;"

Ανώνυμα

Αν και «η κουτσή Μαρία βλέπει ότι ορισμένες από τις δεσμεύσεις του ΣΥΡΙΖΑ στο πρόγραμμα της Θεσσαλονίκης περνάνε μέσα από τη ρήξη με την Ευρωζώνη και την ΕΕ», τότε γιατί δεν είναι η ΑΝΤΑΡΣΥΑ μαζί με τον ΣΥΡΙΖΑ στην κυβέρνηση ώστε να πάει τα πράγματα προς τη ρήξη; Ή τουλάχιστον, γιατί δεν υποστηρίζει κριτικά ώστε να οργανωθεί ο κόσμος προς αυτή την κατεύθυνση; Εσείς μας λέγατε ότι όλα είναι τελειωμένα με μια κυβέρνηση ΣΥΡΙΖΑ, ότι είναι όλοι συμβιβασμένοι, και τώρα βλέπετε «στάση ρήξης της κυβέρνησης με την ευρωζώνη και την ΕΕ που εμφάνισε η κυβέρνηση τις πρώτες μέρες»;

Όπως βλέπετε κύριε Μαυροειδή, πολλές φορές η πραγματικότητα είναι πιο σύνθετη και πιο δυναμική – δηλαδή πιο διαλεκτική – κι απ’ ό,τι μπορεί να φανταστεί το πιο μεγάλο κείμενο – σεντόνι, κι απ’ ό,τι μπορεί να προβλέψει η πιο μανιώδης τσιτατολογία. Το κατάλαβε ο Λένιν 100+ χρόνια πριν, γιατί να είναι τόσο δύσκολο να το καταλάβετε εσείς (και όχι μόνο) σήμερα;

v4...

Είναι καιρός να μου πεις τι γυρεύουμε εμείς μέσα στη νύχτα των άλλων (Γ. Αγγέλακας). Η ΑΝΤΑΡΣΥΑ είναι στοιχισμένη στις επιτακτικές ανάγκες του κόσμου της εργασίας για αξιοπρεπή ζωή και εργασία, ως πρώτο βήμα. Γι’ αυτό φρόντιζε, και συνεχίζει, να αναφέρει σε όλους τους τόνους πως το συγκεκριμένο προϋποθέτει ρήξη και αποδέσμευση από τα πλαίσια και τους μηχανισμούς της ΕΕ και του ΔΝΤ, καθώς και σύγκρουση με τους νόμους της αγοράς για την υφαρπαργή του πλούτου προς όφελος της κοινωνικής πλειοψηφίας.
Αν θεωρείς λοιπόν πως ο ΣΥΡΙΖΑ συγκλίνει προς τα συγκεκριμένα ταξικά συμφέροντα είναι καλοδεχούμενος στην ταξική πάλη και τον αναμένουμε να έρθει, έστω και αν η διαδρομή του προς αυτή θα είναι μέσω (και όχι με τις) Βρυξελλών (παράφραση του μέσω Λαμίας λόγω του λαγνοευρωπαϊσμού του).
Δεν ξέρω αν πρέπει να σε οικτείρω για την αδυναμία αντίληψης του «σεντονιού» ή για τις κομματοσυγκυβερνητικές σου υπηρεσίες στην απόπειρα λαθροθηρίας του κειμένου.
Για την πρώτη περίπτωση και το περί κουτσής Μαρίας σε παραπέμπω στο «στόμωμα» στο Η αριστερά στα αριστερά του ΣΥΡΙΖΑ στις ‘’100 πρώτες μέρες’’.
Για τη δεύτερη περίπτωση συνεχίζω τη λυρική αφιέρωση: «Δε μιλάει κανείς, δεν απαντάει κανείς
Σκιές βουβές υπνοβατούν πάνω στον πάγο
Ήρθε ο καιρός να μου πεις…»

kwstas

εννοια σου ανώνυμε

η ανταρσυα στο δρομο για τη ρηξη με την εε και τη διαγραφή του χρεους θα είναι εκει για να συμβαλει

στο δρομο για την κατα 70% εφαρμογη του μνημονιου και της συνεχισης της πληρωμης του χρεους, ευτυχώς, δε θα είναι

περπάτα και εσυ στον πρώτο δρόμο και τα συζητάμε για τον δευτερο. Μπορεί να το ξανασκεφτεις τοτε

νασαι καλα

wpDiscuz