Παναγιώτης Μαυροειδής
Ο Τσίπρας ξεκαθάρισε πολλά. Ας τα πάρουμε ένα ένα:
1. Η περίφημη Ιθάκη, δεν είναι ένας προορισμός που υπόσχεται ο Μεσσίας ότι ΘΑ μας πάει, αλλά μας έχει ΗΔΗ πάει: «Πήραμε το καράβι τσακισμένο, μια χώρα χρεοκοπημένη με άδεια ταμεία και ένα βουνό χρέους και παρά τις τρικυμίες τα ΚΑΤΑΦΕΡΑΜΕ ΝΑ ΦΤΑΣΟΥΜΕ στην Ιθάκη. Να ρυθμίσουμε το χρέος, να αποκαταστήσουμε την αξιοπιστία της χώρας, να βγούμε οριστικά και χωρίς αστερίσκους από το καθεστώς της επιτροπείας των πιστωτών».
Μετάφραση: Η Ιθάκη ήταν το Τρίτο Μνημόνιο. Ο Τσίπρας δεν είναι αφελής. Γνωρίζει ότι για αυτό το «κατόρθωμα» δε θα του πουν μπράβο οι άνθρωποι που τα βγάζουν δύσκολα. Θα το προσέξουν όμως δεόντως τα «τζάκια» που είναι πίσω του. Η λεγόμενη υπεύθυνη και πατριωτική αστική τάξη…
2. Για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία για το τι εννοεί ο Μεσσίας είπε επί λέξει: «Δεν έχω κανένα πρόβλημα, το δηλώνω ευθαρσώς, να με κατηγορούν ως αμετανόητο. Θα ήθελα μάλιστα να τους βοηθήσω λίγο σ’ αυτό. Για όσα ως κυβέρνηση προσπαθήσαμε και καταφέραμε, δεν είμαι απλώς αμετανόητος. Είμαι υπερήφανος. Ναι αυτή είναι η σωστή λέξη, περήφανος». Για το μνημόνιο ως το 2060, για τους πλειστηριασμούς, για τον άξονα Ελλάδα-ΗΠΑ-Ισραήλ, για το Χρηματιστήριο Ενέργειας, για το ξεπούλημα του τρένου στην Hellenic Train και άλλα.
3. Χρειάζεται «ένα σχέδιο ρήξεων» είπε ο Μεσσίας. Αλλά το διευκρίνισε με ακρίβεια: «Όχι, δεν υπάρχουν μαγικές λύσεις. Υπάρχουν όμως έντιμες, καθαρές και δίκαιες. Και η πατρίδα μας σήμερα χρειάζεται περισσότερο από κάθε τι, μια νέα ηθική της διακυβέρνησης». Εννοείται ότι «μαγικές» θα ήταν πχ οι αποφάσεις για κατάργηση του Χρηματιστήριου Ενέργειας και η επανακρατικοποίηση ΔΕΗ και Τρένου. Αυτά δεν παίζουν. Θα υπάρξει όμως «τάξις και ηθική»…
4. Ας δούμε το γεωπολιτικό όραμα του Μεσσία: «Ισχυρή και αυτοδύναμη Ελλάδα, που θα διεκδικεί το ρόλο που της αναλογεί στην Ευρώπη και τη Νοτιοανατολική Μεσόγειο ως πυλώνας ειρήνης και σταθερότητας, και όχι ως πρόθυμος και υποτελής δορυφόρος μια του ενός και μια του άλλου συμμάχου ΜΑΣ».
Μετάφραση: Καμία αμφισβήτηση ότι αυτοί είναι οι σύμμαχοί ΜΑΣ (ΗΠΑ, Ισραήλ κλπ), αλλά ας μην είμαστε τόσο «πρόθυμοι». Τώρα πως γίνεται και να είσαι ΔΕΔΟΜΕΝΟΣ και να πουλάς λίγη «απροθυμία», δεν το εξήγησε…
5. Χρειάζεται μια «νέα Μεταπολίτευση» είπε ο Τσίπρας. Με ποιο στόχο; «δεν μπορεί παρά να ξεκινήσει από την ΑΠΟΚΑΤΑΣΤΑΣΗ ΤΗΣ ΙΣΟΡΡΟΠΙΑΣ του πολιτικού συστήματος». Και για να μην υπάρχει καμία αμφιβολία για το τι εννοεί, ξεκαθάρισε σχεδόν σαν προκαταβολική δήλωση μετάνοιας: «Όχι με την έννοια της αλλαγής του Συντάγματος ή πόσο δε μάλλον του Πολιτεύματος, αλλά με την έννοια ενός μεγάλου πολιτικού Big Bang που θα αναδιατάξει ριζικά τους σημερινούς πολιτικούς συσχετισμούς και θα φέρει στο προσκήνιο νέους πολιτικούς σχηματισμούς».
Με λίγα λόγια: Θα μείνουν όλα απείραχτα, αλλά θα έρθουν στο προσκήνιο νέοι πολιτικοί σχηματισμοί. Δηλαδή το Κόμμα του Μεσσία!
6. Πώς βλέπει τη «δικαιοσύνη» ο λυτρωτής μας: «Οι έχοντες και κατέχοντες οφείλουν να στηρίξουν ΑΝΑΛΟΓΙΚΑ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟ (…) Για να γίνουν πειστικές κι εφαρμόσιμες οι δίκαιες πολιτικές ανάπτυξης υπάρχει μια βασική προϋπόθεση, να μοιραστούμε ΔΙΚΑΙΑ ΤΑ ΒΑΡΗ που απαιτούνται για την αναγέννηση της πατρίδας». Ε, κατατρόμαξαν σίγουρα Μαρινάκης, Μελισσανίδης, Μυτιληναίος και Βαρδινογιάννης…
7. Για το τέλος κράτησα την απαράμιλλη «σεμνότητα» του Μεσσία, ο οποίος (αυτο) περιγράφει την πολιτική του «επιστροφή» ως εξής: «Είναι μια ματιά ειλικρινούς κριτικής και αυτοκριτικής στη διαδρομή μου, τη διαδρομή μας. Τη διαδρομή της Αριστεράς και της χώρας». Δηλαδή, η διαδρομή «του», η διαδρομή «μας», η «αριστερά» και η «χώρα», ένα πράγμα. Τέσσερα σε ένα…Πιο σεμνός πεθαίνεις! Κατά τα άλλα κατηγορεί τους πρώην συντρόφους τους, δηλαδή όσους αυτός είχε διαλέξει παλιότερα ως τους καλύτερους, ότι έχουν «έγνοια και αγωνία για το ποιος θα είναι πρώτος στο χωριό».
8. Με μια λέξη: Θράσος!
