Αγώνας για τη μείωση του εργάσιμου χρόνου – Αγώνας για τη ζωή
Εργατική Λέσχη Καλλιθέας
Στην Ελλάδα οι εργαζόμενοι δουλεύουν 316 ώρες περισσότερες απ’ ό,τι οι εργαζόμενοι στις άλλες ευρωπαϊκές χώρες. Ταυτόχρονα όμως η Ελλάδα βρίσκεται στις πρώτες θέσεις με ποσοστά του πληθυσμού σε συνθήκες φτώχειας ή κινδύνου φτώχειας. Η αύξηση του χρόνου εργασίας λοιπόν, δεν αυξάνει τα εισοδήματα των λαϊκών οικογενειών. Στην Εργατική Λέσχη Καλλιθέας συζητάμε για τον εργάσιμο χρόνο, τις συνέπειες που έχει η αύξησή του στις ζωές των εργαζομένων και τις δυνατότητες να επιβάλλουμε τη μείωσή του, χωρίς μείωση των αποδοχών.
Εκδήλωση-συζήτηση
1η ΜΑΗ: Για το Σικάγο της εποχής μας
Αγώνας για τη μείωση του εργάσιμου χρόνου – Αγώνας για τη ζωή
Πέμπτη 30 Απριλίου, 7:30 μμ., ΛΑΣΚΑΡΙΔΟΥ 134
ομιλητής: Σταύρος Μαυρουδέας (καθηγητής Πολιτικής Οικονομίας στο Πάντειο Πανεπιστήμιο)
Θα παρέμβουν συνδικαλιστές/συνδικαλίστριες
Σύμφωνα με τα επίσημα στατιστικά στοιχεία το 27,5% του πληθυσμού της χώρας βρίσκεται σε κίνδυνο φτώχειας ή κοινωνικού αποκλεισμού (από τα υψηλότερα στην Ευρώπη), ενώ την ίδια στιγμή οι εργαζόμενοι στην Ελλάδα δουλεύουν κατά μέσο όρο 1.886 ώρες ανά έτος (316 περισσότερες από τον μέσο όρο των άλλων ευρωπαϊκών χωρών).
Το συμπέρασμα απλό: Η αύξηση του εργάσιμου χρόνου, η καταστρατήγηση του 8ωρου, το 13ωρο που δια νόμου χάρισε η κυβέρνηση στους εργοδότες, αυξάνουν τη φτώχεια και όχι τα εισοδήματα των λαϊκών οικογενειών.
Αυξάνουν επίσης την εργασιακή επισφάλεια, τη σωματική και ψυχική εξάντληση των εργαζόμενων, τα θανατηφόρα εργατικά δυστυχήματα, αλλά ταυτόχρονα αυξάνουν και τα κέρδη των αφεντικών. Γι’ αυτό και η κυβέρνησή τους προσπαθεί να επιβάλει στον κόσμο την αντίληψη ότι αυτή η κατάσταση είναι μια “κανονικότητα” που δεν αλλάζει και ότι το μόνο στο οποίο μπορούν να ελπίζουν οι εργαζόμενοι, είναι τα ψίχουλα από το μεγάλο φαγοπότι της μεταμνημονιακής καπιταλιστικής κερδοφορίας και που κι αυτά όμως, εξαντλούνται πριν βγει ο μήνας, εξαιτίας των διαρκών και ασύδοτων αυξήσεων στα ενοίκια, τους λογαριασμούς, τα τρόφιμα…
Όμως αυτή η “κανονικότητα” την οποία η κυβέρνηση της ΝΔ επιβάλλει με καταστολή, αυταρχισμό και αστυνομοκρατία, είναι μια δικιά τους ψευδαίσθηση που θα διαλυθεί απέναντι σε μια αποφασιστική κινητοποίηση της εργατικής τάξης. Πριν ακριβώς 140 χρόνια μια εργατική εξέγερση στο Σικάγο γκρέμισε την κανονικότητα των 12 και 15 ωρών εργασίας τη μέρα και έγινε η αφετηρία για την κατάκτηση του 8ωρου τα επόμενα χρόνια. Και πριν από 90 χρόνια ένα κίνημα εργοστασιακών καταλήψεων στη Γαλλία οδήγησε σε πρωτοφανή μέχρι τότε κατακτήσεις για την εργατική τάξη (15ημερη πληρωμένη άδεια το χρόνο, συλλογικές συμβάσεις εργασίας, 5ήμερη εβδομάδα 40 ωρών εργασίας).
Η 1η Μάη είναι για την εργατική τάξη σε όλο τον κόσμο μια μέρα που κινητοποιείται για να υπερασπιστεί τις κατακτήσεις της, να διεκδικήσει τα δικαιώματά της, να οργανώσει τις αντιστάσεις της στις επιθέσεις των εργοδοτών και να διατηρήσει ζωντανή τη μνήμη των αγώνων της. Το αίτημα για μείωση του εργάσιμου χρόνου και αυξήσεις στους μισθούς βρίσκεται σήμερα στον πυρήνα της απάντησης στο ερώτημα, πώς μπορούμε να αλλάξουμε αυτή την “κανονικότητα” που διαλύει τις ζωές μας.
Στην Εργατική Λέσχη Καλλιθέας συζητάμε για τον εργάσιμο χρόνο, τις συνέπειες που έχει η αύξησή του στις ζωές των εργαζομένων και τις δυνατότητες να επιβάλουμε τη μείωσή του, χωρίς μείωση των αποδοχών.
1η Μάη, διαδηλώνουμε για τα δικαιώματά μας
