Των Ντίνας Ρέππα και Χρήστου Ρέππα
Ο Κώστας Τουλγαρίδης ενοχλούσε πάντα. Πρώτα και κύρια γιατί είναι πρωτοπόρος αγωνιστής που όποια πέτρα και να σηκώσεις θα τον βρεις εκεί.
Αρχικά στην εκπαίδευση, δεν υπάρχει σχολείο στην περιοχή του που να μην τον ξέρει, δεν υπάρχει μικρή και μεγάλη αδικία που να μην την έχει αντιπαλέψει.
Αλλά όχι μόνο εκεί! Τι να πρωτοθυμηθούμε;
Δεν υπάρχει αγώνας εργαζομένων που να μην δηλώνει παρών. Το πιο πρόσφατο, ο αγώνας των ναυτεργατών και η απεργία της ΠΕΝΕΝ, όπου έφτασε μέχρι την Πάτρα.
Ο Κώστας Τουλγαρίδης δεν είναι ποτέ αλληλέγγυος, είναι πάντα συναγωνιστής, και όχι μόνο στο χώρο των εργαζομένων. Παρών πάντα σε όλα τα κινήματα, από τα κινήματα για το περιβάλλον μέχρι το αντιφασιστικό, από την Κερατέα μέχρι τα Σεπόλια στον αγώνα ενάντια στους φασίστες που επιτέθηκαν σε δομή ασυνόδευτων ανηλίκων.
Όμως, ο Κώστας, ο δικός μας Κώστας, είναι καλός άνθρωπος, άδολος, τίμιος, χρυσή καρδιά, γι’ αυτό και δεν θα επιτρέψουμε να τον ακουμπήσουν τα βρώμικα χέρια του κράτους και όλων των σφουγγοκωλάριων της εξουσίας…
Ο Κώστας Τουλγαρίδης όμως, δεν είναι συνδικαλιστής μόνο, πρώτα και κύρια είναι πολιτικό ον, σκέφτεται με την ματιά και την καρδιά στην απελευθέρωση και τη χειραφέτηση της κοινωνίας.
Υποψήφιος με την αντικαπιταλιστική αριστερά και την ΑΝΤΑΡΣΥΑ, μέλος της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης, ο Κώστας Τουλγαρίδης είναι παρών στις διαδηλώσεις και τις πορείες. Με συγκρούσεις και δακρυγόνα… εκεί πάντα… με το βλέμμα στραμμένο και στη νεολαία… με την αγωνία “να ‘ναι καλά οι συντρόφισσες κι οι σύντροφοί μας, μετά από κάθε διαδήλωση”.
Από τις φοιτητικές καταλήψεις του 2006, τα μνημόνια και τις πλατείες, μέχρι τώρα, γι’ αυτό κι έχει τη στήριξη όχι μιας γενιάς αλλά πολλών, γιατί κάθε μεγάλη στιγμή τούτης της πορείας, ο Κώστας είναι κάπου εκεί. Όπως είναι δίπλα στους μαθητές και τις μαθήτριές του, ως δάσκαλος που διδάσκει αξίες.
Όμως, ο Κώστας, ο δικός μας Κώστας, είναι καλός άνθρωπος, άδολος, τίμιος, χρυσή καρδιά, γι’ αυτό και δεν θα επιτρέψουμε να τον ακουμπήσουν τα βρώμικα χέρια του κράτους και όλων των σφουγγοκωλάριων της εξουσίας…
Η δίωξη του Κώστα Τουλγαρίδη δεν γίνεται σε τυχαία περίοδο. Πραγματοποιείται μέσα σ’ ένα κλίμα ακραίας όξυνσης του κυβερνητικού αυταρχισμού, επίθεσης από την πλευρά του Υπουργείου Παιδείας σε θεμελιώδεις ελευθερίες και δικαιώματα, όπως το απεργιακό δικαίωμα, η βιομηχανία συνδικαλιστικών και ιδεολογικών διώξεων με σκοπό τη φίμωση κάθε διαφορετικής φωνής και την εξάλειψη κάθε πρακτικής αντίστασης στην αντιλαϊκή εκπαιδευτική πολιτική της Ν.Δ.
Διώξεις, πειθαρχικά και καθαιρέσεις για όσους ασκούν συνταγματικά κατοχυρωμένα δικαιώματα, όπως η απεργία – αποχή, διώξεις εκπαιδευτικών γιατί υπερασπίστηκαν μορφωτικά δικαιώματα των μαθητών τους, διώξεις ντροπής όπως η δίωξη της Ελευθερίας για την υπεράσπιση του Παλαιστινιακού λαού και την καταδίκη της γενοκτονίας του.
Οι ολοκληρωτικού τύπου δηλώσεις του Μητσοτάκη ότι δεν έχουν θέση στο δημόσιο σχολείο όσοι από θέση αρχής αρνούνται την αξιολόγηση στοχεύει τη συνείδηση και το φρόνημα των εκπαιδευτικών και στοχεύουν με τη δημιουργία του νέου πειθαρχικού δικαίου να μας μετατρέψουν σε άβουλα και φοβισμένα πιόνια της εξουσίας και θλιβερούς εκτελεστές μιας άθλιας πολιτικής για την εκπαίδευση.
Οι Περιφερειακές Διευθύνσεις και οι Διευθύνσεις Εκπαίδευσης έχουν γίνει βασικοί πυλώνες του κυβερνητικού αυταρχισμού, αυθαιρεσιών και συνεχών παραβιάσεων δικαιωμάτων των εκπαιδευτικών, διοικητικής βίας και τρομοκρατίας. Μέσα σ’ αυτό το κλίμα εντάσσεται και η προσωπική στοχοποίηση αγωνιστών, όπως ο Κώστας Τουλγαρίδης. Ο Κώστας από τις πρώτες στιγμές της παρουσίας του στη δημόσια εκπαίδευση δίνει συνειδητά και από θέση αρχής τον αγώνα για την υπεράσπιση του δημόσιου σχολείου. Κάθε απόπειρα σπίλωσής του πέφτει στο κενό. Αυτές όμως οι πρακτικές κυβέρνησης και διοίκησης της εκπαίδευσης δεν πρόκειται να μείνουν αναπάντητες.
“Με τον Κώστα ως τη Νίκη!”
Πηγή: selidodeiktis.edu.gr
