8 Μάρτη: Αγώνες για ελευθερία – ισότητα – χειραφέτηση

ΑΝΤΑΡΣΥΑ

Η φετινή 8 Μάρτη γίνεται μια βδομάδα μετά την απεργία στις 28 Φλεβάρη στην επέτειο των 3 χρόνων από το έγκλημα στα Τέμπη. Η μάχη ενάντια στις ιδιωτικοποιήσεις είναι μια μάχη που αφορά ιδιαίτερα τις γυναίκες της τάξης μας που αναγκάζονται να επωμίζονται τα βάρη από τη διάλυση του κράτους πρόνοιας.

Η φετινή 8 Μάρτη έρχεται λίγες μέρες μετά την πολεμική επίθεση του Ισραήλ και των ΗΠΑ στο Ιράν. Ήδη, δολοφόνησαν πάνω από 150 μαθήτριες από χτύπημα σε δημοτικό σχολείο στο νότιο Ιράν. Είναι μια 8 Μάρτη αντιπολεμική.

Η φετινή 8 Μάρτη είναι αφιερωμένη στις πέντε νεκρές εργάτριες στο εργοστάσιο Βιολάντα που έχασαν τη ζωή τους στο βωμό του κέρδους. Το εργοστάσιο ήταν χτισμένο πάνω σε μια βόμβα από προπάνιο, αλλά τα αφεντικά αγνοούσαν τις καταγγελίες των εργαζόμενων. Αναδεικνύεται παράλληλα ο έμφυλος καταμερισμός της εργασίας. Οι νυχτερινές βάρδιες στο εργοστάσιο αναλαμβάνονταν κυρίως από γυναίκες, όχι από “επιλογή”, αλλά επειδή έπρεπε το πρωί να επιστρέψουν στο δεύτερο, απλήρωτο ωράριο της φροντίδας: τα παιδιά, το νοικοκυριό, την αναπαραγωγή της ζωής. Το κεφάλαιο εκμεταλλεύεται αυτή τη διπλή επιβάρυνση, μετατρέποντας την ανάγκη σε καταναγκασμό και τη γυναικεία εργασία σε φθηνό, ευέλικτο και αναλώσιμο εργατικό δυναμικό.

Η φετινή 8 Μάρτη γίνεται την ώρα που ο κόσμος συγκλονίζεται από τις αποκαλύψεις γύρω από το σκάνδαλο Έπστάιν. Κάθε μέρα βγαίνουν στη φόρα αποκαλύψεις που σοκάρουν, για βιασμούς και δολοφονίες ανηλίκων γυναικών και παιδιών, αναδεικνύοντας το φρικαλέο πρόσωπο των πλούσιων βιαστών, τη σαπίλα της άρχουσας τάξης.

Από την Αμερική ως την Ελλάδα έχουμε να κάνουμε με κυβέρνηση και άρχουσα τάξη δολοφόνων που χρειάζεται να τους ανατρέψουμε. Σκοτώνουν κορίτσια στο Ιράν, γυναίκες στη Γάζα, σκοτώνουν γυναίκες και παιδιά με ρατσιστικά εγκλήματα όπως στο ναυάγιο στη Χίο, εργάτριες στη Βιολάντα, δολοφονούν στα Τέμπη με τις ιδιωτικοποιήσεις. Δολοφόνησαν τη Ρενέ Γκουντ και τον Αλεξ Πρέτι στη Μινεσότα. Βιάζουν και δολοφονούν γυναίκες για να μην μαρτυρήσουν για τα κυκλώματα των πλούσιων βιαστών.

Αυτό σημαίνει σύστημα και κυβέρνηση δολοφόνων, σεξιστών. Σήμερα, περισσότερο από ποτέ αναδεικνύεται ποια είναι η ρίζα της έμφυλης και γυναικείας καταπίεσης, που είναι ο ίδιος ο καπιταλισμός, το σύστημα του κέρδους, που για να συνεχίζει να επιβάλλει την εκμετάλλευση χρειάζεται να διαιωνίζει και την καταπίεση.

Η διάλυση του ΕΣΥ, η επίθεση στα δημόσια σχολεία, η ακρίβεια στα τρόφιμα και στη στέγη μεταφράζονται σε αφόρητες πιέσεις πάνω στις γυναίκες της τάξης μας. Η εργατική οικογένεια στον καπιταλισμό είναι θεσμός που εξασφαλίζει στο σύστημα την αναπαραγωγή της εργατικής τάξης και εκεί βρίσκεται η ρίζα της καταπίεσης των γυναικών.

Στην Ελλάδα το κίνημα για την απελευθέρωση των γυναικών συνδέθηκε με το εργατικό κίνημα και τα συνδικάτα. Από το 2019 και μετά, η δύναμη του εργατικού κινήματος και πάνω από όλα των γυναικών της εργατικής τάξης οδήγησε στο να καταφέρουμε η 8 Μάρτη να είναι μέρα απεργιακή.

Η δύναμη του φεμινιστικού κινήματος δεν είναι η ιδιαιτερότητά του, αλλά η σύγκρουση με ένα σύστημα που είχε ξεσηκώσει τη νεολαία και την εργατική τάξη. Μάλιστα εκεί που οι γυναικείες οργανώσεις συνδέθηκαν με τους αγώνες των εργατών, εκεί οι κατακτήσεις ήταν περισσότερες και η διάρκειά τους μεγαλύτερη. Αυτό συνέβη σε κάθε επαναστατική περίοδο, το 1936, στην Αντίσταση, στο Μάη του ‘68 και πάνω από όλα στη Ρωσία το 1917. Εμπνεόμαστε από τις γυναίκες της Πετρούπολης που το 1917 μπήκαν μπροστά και έκαναν την 8 Μάρτη αφετηρία της νικηφόρας επανάστασης στη Ρωσία.

Η νίκη της εργατικής επανάστασης στη Ρωσία τον Οκτώβρη του 1917 σήμαινε άλματα για την απελευθέρωση των γυναικών, άλματα που έγιναν συνειδητά. Ο Λένιν είχε διακηρύξει ότι “κάθε μαγείρισσα μπορεί να κυβερνάει”. Η κατάργηση της νυχτερινής εργασίας για τις γυναίκες ήταν αίτημα της Παρισινής Κομμούνας και το υλοποίησε η εργατική εξουσία. Οι γυναίκες κέρδισαν το δικαίωμα στο ελεύθερο διαζύγιο και στην έκτρωση που δεν υπήρχε πουθενά στον κόσμο.

Πάμε με την αυτοπεποίθηση ότι η δύναμή μας είναι μεγαλύτερη από τη δική τους. Να ανατρέψουμε την κυβέρνηση των δολοφόνων και συνολικά το σύστημα της εκμετάλλευσης και της καταπίεσης.

Συνεχίζουμε να παλεύουμε οι γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ για μια απελευθερωτική κοινωνία που θα χωρούν όλοι-ες-α.

Με τους αγώνες του ταξικού φεμινιστικού, του εργατικού και νεολαιίστικου κινήματος. Από τους φοιτητικούς συλλόγους, μέχρι τους εργασιακούς χώρους και τις γειτονιές παλεύουμε ενάντια στον πόλεμο, τον σεξισμό, τον ρατσισμό, τις διακρίσεις και την βία, για έναν κόσμο ισότητας και ελευθερίας.

Παλεύουμε στους χώρους δουλειάς, στα συνδικάτα, στην εκπαίδευση, στις γειτονιές μας, στην καθημερινή ζωή για:

· Ίση αμοιβή για ίση εργασία. Ίσα δικαιώματα για όλες/ους/α ντόπιους/ιες/α και μετανάστριες/ες/α. Όχι στις μισθολογικές διακρίσεις σε βάρος των γυναικών και ΛΟΑΤΚΙΑ+ ατόμων.

· Απαγόρευση των απολύσεων. Ουσιαστικά μέτρα προστασίας κατά της ανεργίας που πλήττει σημαντικά τις γυναίκες και τα ΛΟΑΤΚΙΑ+ άτομα.

· Αύξηση των δημόσιων δαπανών για την Υγεία. Ενιαίο, καθολικό αποκλειστικά Δημόσιο και Δωρεάν σύγχρονο σύστημα Υγείας- Πρόνοιας. Κάλυψη όλων των εξόδων προγεννητικού ελέγχου, ιατρικώς υποβοηθούμενης αναπαραγωγής και τοκετού από το κράτος. Η κυοφορία δεν είναι εμπόρευμα.

· Πλήρη προστασία της μητρότητας με απαγόρευση της απόλυσης. Άδειες επιμέλειας και φροντίδας των παιδιών και για τους δύο γονείς, επιδόματα για όλες τις οικογένειες που δεν μπορούν να καλύψουν τις ανάγκες τους. Πλήρη προστασία και κατοχύρωση των δικαιωμάτων των εργαζόμενων μητέρων με Δελτίο Παροχής Υπηρεσιών (άδειες, επιδόματα κ.ά.).

· Μέτρα υγείας και ασφάλειας στους χώρους δουλειάς για την προστασία των εργαζόμενων και της μητρότητας. Απαλλαγή από την νυχτερινή εργασία του γονιού που αναλαμβάνει καθήκοντα γονεϊκής φροντίδας σε όλη τη διάρκεια της προσχολικής ηλικίας των παιδιών καθώς και των γονιών των μονογονεϊκών οικογενειών.

· Δημόσιες και δωρεάν υπηρεσίες κοινωνικής φροντίδας (γηροκομεία, παιδικοί σταθμοί, πρωτοβάθμια περίθαλψη), ώστε να απαλλαγούν οι γυναίκες από υπηρεσίες, οι οποίες πρέπει να παρέχονται από το κράτος.

· Πλήρη δικαίωση για τα θύματα έμφυλης βίας! Καμία συγκάλυψη σε βιαστές, μαστροπούς και κυκλώματα trafficking!

· Όχι στη διάσπαση της εργατικής τάξης με βάση τον έμφυλο καταμερισμό της εργασίας. Καμία ανοχή στην παρενόχληση, στη βία και στην αυθαιρεσία στους εργασιακούς χώρους.

· Προστασία στο δικαίωμα της αυτοδιάθεσης του σώματος. Οι αμβλώσεις να είναι προσβάσιμες για όλες τις γυναίκες, να είναι δωρεάν, ασφαλείς και να καλύπτονται από το κράτος.

· Καμία ανοχή στην κουλτούρα του βιασμού, αποφασιστική σύγκρουση μαζί της. Να αναγνωριστεί νομικά η γυναικοκτονία και το δικαίωμα στην αυτοάμυνα και σε περιπτώσεις έμφυλης βίας.

· Δημόσιες δωρεάν δομές στέγασης, οικονομική και ψυχολογική υποστήριξη στα θύματα έμφυλης βίας. Συμβουλευτικά κέντρα κατάλληλα στελεχωμένα με μόνιμο προσωπικό.

ΟΛΕΣ/ΟΙ/Α ΤΗΝ ΚΥΡΙΑΚΗ 8 ΜΑΡΤΗ

Αθήνα

1.00 μμ στη Π. Κλαυθμώνος

1:00 Πλ. Κολοκοτρώνη

Θεσσαλονίκη, Άγαλμα Βενιζέλου, 12.00 μ.μ.

Πάτρα, Πλ. Γεωργίου, 12.00 μ.μ