Παναγιώτης Μαυροειδής

Όταν το (πρωτο)αναφέραμε στην ανακοίνωση της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης μετά τη συνάντηση Τράμπ-Πούτιν, λίγοι έδωσαν σημασία: ΗΠΑ και Ρωσία σχεδιάζουν από κοινού τεράστια ενεργειακά projects σε Αλάσκα και Βόρειο Πόλο! Κάποιοι μίλησαν και για «ονειροφαντασίες»…

Ακολούθησαν πολλά δημοσιεύματα δυτικών εφημερίδων, που δεν έτυχαν ιδιαίτερης προσοχής.

Να όμως που ήρθε η σειρά των Ρωσικών Μέσων! Το κρατικό Ria Novosti στις 28/8/25, επαναλαμβάνει και επιβεβαιώνει τις σχετικές πληροφορίες:

1. Στο πλαίσιο των συμφωνιών που επιτεύχθηκαν στο Άνκορατζ από τους προέδρους της Ρωσίας και των Ηνωμένων Πολιτειών, έχει ξεκινήσει ένα μεγάλης κλίμακας επενδυτικό πρόγραμμα για την ανάπτυξη και εξόρυξη υδρογονανθράκων στην υφαλοκρηπίδα της (Βόρειας) Αλάσκας.

2. Οι εταιρείες Rosneft (Ρωσία) και ExxonMobil (ΗΠΑ) θα δημιουργήσουν μια κοινοπραξία, στην οποία θα προσκληθεί και η ρωσική Gazprom (για έργα υποδομής), ενώ αναμένεται επίσης ευρεία συμμετοχή και άλλων σημαντικών αμερικανικών βιομηχανικών εταιρειών.

3. Η κοινοπραξία θα ασχολείται με την εξόρυξη πετρελαίου και φυσικού αερίου στην υφαλοκρηπίδα των αρκτικών ακτών της Αλάσκας, με ιδιαίτερη προσοχή στην εξόρυξη των δύσκολα ανακτήσιμων αποθεμάτων πετρελαίου στη λεκάνη του κόλπου Prudhoe. Εκτιμάται ότι εκεί υπάρχει διπλάσιο μέγεθος κοιτάσματος από αυτό του Τέξας. Οι υπόγειες αποθήκες του βόρειου άκρου της Αλάσκας παρέμειναν ανέγγιχτες σε μεγάλο βαθμό επειδή οι αμερικανικές εταιρείες έχουν σχετικά μικρή εμπειρία εργασίας στην Αρκτική σε αντίθεση με τις Ρωσικές.

4. Ο συνολικός όγκος επενδύσεων μόνο στο πρώτο στάδιο αναμένεται να ανέλθει σε περίπου 15 δισεκατομμύρια δολάρια.

5. Την ημέρα της συνόδου κορυφής, δημοσιεύθηκε στη Ρωσία προεδρικό διάταγμα με το οποίο αίρονταν όλες οι κυρώσεις κατά της αμερικανικής ExxonMobil. Στην εταιρεία επετράπη η επιστροφή στη Ρωσία και ταυτόχρονα της επιστράφηκαν όλες οι μετοχές σε ρωσικά ενεργειακά έργα (πρώτα απ’ όλα, πρόκειται για το έργο Sakhalin1)

6. Άλλα σημεία των διαπραγματεύσεων στην Αλάσκα ήταν η άρση των αμερικανικών κυρώσεων στο Ρωσικό έργο Arctic LNG 2, με παράλληλη αγορά ρωσικών παγοθραυστικών από τις ΗΠΑ.

Εκεί όμως που είναι όλο το «ζουμί» στο δημοσίευμα είναι στα δύο σημεία κατάληξης του άρθρου. Διαβάστε με ψυχραιμία:

1. «(…) η κοινότητα των εμπειρογνωμόνων, μετά τη συνάντηση, ήταν γενικά ομόφωνη στο γεγονός ότι η Ουκρανία στη συνάντηση μεταξύ Βλαντιμίρ Πούτιν και Ντόναλντ Τραμπ ήταν μόνο ένα ΠΡΟΣΧΗΜΑ για διαπραγματεύσεις και ένα σημαντικό και μη δημοσιοποιημένο μέρος αποτελούνταν από εντελώς διαφορετικά θέματα. Πρώτα απ’ όλα αυτά σχετίζονταν με το αμοιβαίο εμπόριο, την οικονομία και την ενέργεια».

2. «Γενικά, εξετάζοντας τα ανακοινωθέντα κοινά έργα για την παραγωγή υδρογονανθράκων, γίνεται σαφές γιατί ούτε η Μόσχα ούτε η Ουάσιγκτον ασχολούνται με το θέμα μιας ειρηνευτικής συμφωνίας για την Ουκρανία. Ενώ ο ουκρανικός στρατός εξαντλείται στις μάχες και η οικονομία πνίγεται σε δάνεια, ενώ η Ευρωπαϊκή Ένωση και η Μεγάλη Βρετανία πληρώνουν για όλα αυτά από τις δικές τους τσέπες, η Ρωσία και οι Ηνωμένες Πολιτείες βοηθούν η μία την άλλη σε κρίσιμα έργα στο Βόρειο Πόλο. Φυσικά, δεν γίνεται λόγος για γεωπολιτική φιλία εδώ, πρόκειται για αμοιβαία επωφελή συνεργασία». Αρκετά κυνικό…

Business (not) as usual λοιπόν. ΗΠΑ και Ρωσία μπορεί να σφάζονται ως τώρα και θα εξακολουθήσουν και μετά, αλλά στις Business δεν υπάρχουν αδιέξοδα. Πού να βρεθούν χρόνος, δάκρυα και (κυρίως) έργα αποτροπής της γενοκτονίας στην Παλαιστίνη…

ΥΓ: Το (υπερδημοκρατικό) facebook κόβει τα links σε Ρωσικά μέσα. Ωστόσο στο screenshot φαίνεται το σχετικό url για να βρεί κάποιος το δημοσίευμα.