ΕΕ: Οι Βαμβακοπαραγωγοί στον Καιάδα…
Δημήτρης Δεσύλλας*
Αναδημοσίευση από την Εφημερίδα των Συντακτών
Με το Πρωτόκολλο νο4 της συμφωνίας ένταξης της Ελλάδας στην ΕΟΚ (1/1/1981) καθορίστηκε μέγιστη εγγυημένη – επιδοτούμενη ποσότητα ή «ποσόστωση» παραγωγής βαμβακιού στους 782.000 τόνους για τη χώρα μας, που ήταν έως τότε η μοναδική χώρα παραγωγής του εντός της ΕΟΚ. Οι ανάγκες της κλωστοϋφαντουργίας της ΕΟΚ ήταν πενταπλάσιες και καλύπτονταν από εισαγωγές από τρίτες χώρες. Για τα συμφέροντα των εισαγωγέων βαμβακιού η ιδρυτική αρχή της ΕΟΚ για «κοινοτική προτίμηση» πήγαινε περίπατο, ήταν «στάχτη στα μάτια» για τους αφελείς ή και όπλο δημαγωγίας για τους ποικιλόμορφους «ευρωλάγνους».
Σε περίπτωση που πήγαινε καλά η σοδειά βαμβακιού και είχαμε υπέρβαση της «ποσόστωσης» (ταρίφας) των 782.000 τόνων, τότε έπεφτε ο πέλεκυς της μείωσης της τιμής του παραγωγού μέσω του περιβόητου «φόρου συνυπευθυνότητας» (δηλαδή σε φορολογώ γιατί είσαι συνυπεύθυνος που ξεπέρασες την «ποσόστωση» που εγώ σου επέβαλα). Η παραπανίσια από την «ποσόστωση» παραγωγή σάπιζε απούλητη στα βαμβακοχώραφα ή την έπαιρναν τζάμπα (στο 10% της τιμής) οι εκκοκκιστές – βιομήχανοι! Γι’ αυτό δικαίως οι βαμβακοπαραγωγοί απαιτούσαν με τους αγώνες τους συμπληρωματική εθνική επιδότηση για την ποσότητα βαμβακιού που ξεπερνούσε τους 782.000 τόνους. Το δίκαιο αυτό αίτημα το συκοφαντούσαν τότε, αλλά και έως σήμερα οι διάφοροι ευρωλάγνοι με το γνωστό «όλα τα κιλά – όλα τα λεφτά»! Οι πιο ακραίοι μάλιστα από αυτούς κατηγορούσαν τους Θεσσαλούς αγρότες ότι «φύτεψαν βαμβάκι ακόμα και στις γλάστρες»!
Με το Πρωτόκολλο νο14 της συμφωνίας ένταξης της Ισπανίας στην ΕΟΚ (1/1/1986) επανακαθορίστηκε η «ποσόστωση» παραγωγής βαμβακιού σε 782.000 τόνους για την Ελλάδα και 249.000 τόνους για την Ισπανία, συνολικά 1.031.000 τόνους για όλη την ΕΟΚ. Θυμίζω ότι την άνοιξη του 1988 σε συνεδρίαση του Ευρωκοινοβουλίου για το πακέτο «αγροτικές τιμές και συναφή μέτρα» οι ευρωβουλευτές του ΠΑΣΟΚ μαζί και της Ν.Δ. καταψήφισαν πρόταση της Ευρωπαϊκής Αριστεράς για κατάργηση του Προκρούστη της «ποσόστωσης» και εφαρμογή της «κοινοτικής προτίμησης». Καταψήφισαν ακόμη και την ελάχιστη τροπολογία για αύξηση της «ποσόστωσης» βαμβακιού σε 1.000.000 τόνους για την Ελλάδα και 500.000 τόνους για την Ισπανία.
Με τη μετατροπή της ΕΟΚ σε «Ευρωπαϊκή Ενωση» (Ε.Ε.) η αντιμετώπιση του «λευκού χρυσού» -του βαμβακιού- και των φτωχών εργαζομένων βαμβακοπαραγωγών επιδεινώθηκε. Αποδείχτηκε ότι η Κοινή Αγροτική Πολιτική (ΚΑΠ) της Ε.Ε. δεν είναι «κοινή» (αλλά ανισόμετρη – ανισότιμη), δεν είναι «αγροτική» (αλλά εκμετάλλευση και ξεκλήρισμα), δεν είναι «πολιτική» (αλλά στυγνό κέρδος)! Με την ισχύουσα ΚΑΠ (2023-2027) η Ε.Ε. χορηγεί στους βαμβακοπαραγωγούς ειδική ενίσχυση 73,40 ευρώ/στρέμμα (δηλαδή σκάρτες δύο δεκάρες στο κιλό βαμβακιού, με μέσο όρο παραγωγής 400 κιλά/στρέμμα). Ψίχουλα και μάλιστα με ανώτατο όριο παραγωγής, πάλι «ποσόστωση», 2.500.000 στρέμματα για την Ελλάδα και 480.000 στρέμματα για την Ισπανία.
Η «ελεημοσύνη» αυτή της Ε.Ε. με σκάρτες δύο δεκάρες το κιλό δίνεται για να ληστεύουν τον μόχθο των βαμβακοπαραγωγών οι βιομήχανοι – εκκοκκιστές με την εξευτελιστική τιμή 0,35 ευρώ/κιλό! Τιμή και επιδότηση μαζί φτάνουν το 0,50 ευρώ/κιλό, όσο ήταν η διεθνής τιμή του βαμβακιού πριν από 50 χρόνια, το 1974 (μισό δολάριο/κιλό), καθοριζόμενη από το διεθνές χρηματιστήριο βαμβακιού του Λίβερπουλ! Έτσι φτάσαμε σήμερα στο αίσχος από τη μία οι μαφιόζοι του ΟΠΕΚΕΠΕ και από την άλλη ο φτωχός βαμβακοπαραγωγός να θέλει δύο (2) κιλά βαμβάκι για να αγοράσει ένα ματσάκι άνηθο και δέκα (10) κιλά βαμβάκι (ένα τσουβάλι βαμβάκι) για να πιει έναν καφέ! Αποδείχτηκε περίτρανα ότι η Ε.Ε. είναι ένα σύγχρονο «Νταχάου» για όλα τα αγροτικά, εργατικά, δημοκρατικά και λαϊκά δικαιώματα. Δεν παίρνει διορθώσεις, παρά μόνο ανατροπή με ταξικά ανασυγκροτημένο αγροτικό και εργατικό κίνημα και με μια σύγχρονη, αντικαπιταλιστική, επαναστατική, κομμουνιστική Αριστερά.
* Γεωπόνος, πρώην ευρωβουλευτής (1987-1994), μέλος της Κομμουνιστικής Απελευθέρωσης
