.
.

Παντιέρα, ιστότοπος αντικαπιταλιστικής ενημέρωσης

.


O Λένιν για το Δικαίωμα των Εθνών στην Αυτοδιάθεση


O Λένιν ενάντια στο «Ριζοσπάστη» για το Δικαίωμα των Εθνών στην Αυτοδιάθεση

Θόδωρος Μαράκης

Με περισσή περηφάνια και καμάρι ο «Ριζοσπάστης» της Κυριακής 8-10-17 προβάλλει και επικροτεί την:

«…Ξεκάθαρη ταξική θέση υπέρ των εργατών, με αφορμή τις εξελίξεις στην Καταλονία, [που] πήρε το ”ΚΚ Λαών της Ισπανίας” […] Καλώντας σε αποχή από το δημοψήφισμα και καταδικάζοντας την κρατική καταστολή…»! (Ολόκληρο το άρθρο εδώ).

Ποια ήταν η θέση του Λένιν στο αντίστοιχο ζήτημα του αποχωρισμού της Νορβηγίας από τη Σουηδία (το 1905); Το παράδειγμα αυτό έχει έντονους παραλληλισμούς με το καταλανικό ζήτημα σήμερα. Γιατί η Νορβηγία είχε ευρεία αυτονομία όντας κομμάτι τους Σουηδίας, δική της βουλή, η γλώσσα της ήταν αναγνωρισμένη και δεν ήταν μια φτωχή χώρα. Και, βέβαια, όπως παντού, οι ιμπεριαλιστές ήταν αναμιγμένοι στο ζήτημα: στη Σουηδία «δούλευε» το γερμανικό κεφάλαιο και στη Νορβηγία το αγγλικό.

Αναφερόμενος στη θέση που έπρεπε να πάρουν οι Σουηδοί εργαζόμενοι (οργανωμένοι στο Σοσιαλδημοκρατικό Κόμμα που ήταν τότε ένα αριστερό μαζικό εργατικό κόμμα) απέναντι στο θέμα της αυτοδιάθεσης του Νορβηγικού λαού, ο Λένιν έγραφε:

«…Δεν χωράει η παραμικρότερη αμφιβολία ότι η σουηδική Σοσιαλδημοκρατία θα πρόδιδε την υπόθεση του σοσιαλισμού….αν δεν υπεράσπιζε… το Δικαίωμα των Εθνών στην Αυτοδιάθεση, την ελευθερία αποχωρισμού της Νορβηγίας…»
»Η στενή συμμαχία των Νορβηγών και των Σουηδών εργατών, η πλήρης συντροφική ταξική τους αλληλεγγύη κέρδισε από το γεγονός ότι οι Σουηδοί εργάτες αναγνώρισαν το δικαίωμα αποχωρισμού των Νορβηγών. Γιατί οι Νορβηγοί εργάτες πείστηκαν ότι οι Σουηδοί εργάτες δεν έχουν μολυνθεί από το σουηδικό εθνικισμό, ότι βάζουν πιο ψηλά από τα προνόμια της σουηδικής αστικής τάξης και αριστοκρατίας την αδελφοσύνη με τους Νορβηγούς προλεταρίους…»
(Άπαντα Λενιν, τόμος 25, σελ. 294, εκδόσεις Σύγχρονη Εποχή)

Ο Λένιν όπως βλέπουμε δεν καλεί σε… αποχή! Υποστηρίζει το δικαίωμα του λαού της Νορβηγίας να διεκδικήσει αυτοδιάθεση, δηλαδή ανεξαρτησία, και θεωρεί προδοσία της υπόθεσης του σοσιαλισμού την περίπτωση οι Σουηδοί σοσιαλιστές να έπαιρναν θέση ενάντια στην αυτοδιάθεση των Νορβηγών!

***
Για να μην «κατηγορηθούμε» ότι δεν παρουσιάζουμε ολοκληρωμένα τη θέση του ΚΚ Λαών της Ισπανίας −με το οποίο συμφωνεί και ο Ριζοσπάστης− παραθέτουμε και τα παρακάτω που αποδίδουν την συνολική του θέση:

«…Η καταλανική εργατική τάξη δεν έχει να κερδίσει τίποτα από αυτή τη διαδικασία ανεξαρτησίας […] Καμιά εμπιστοσύνη στην κυβέρνηση της Καταλονίας. Σε πρώτο πλάνο να θέσουμε τις ταξικές διεκδικήσεις και θα δούμε γρήγορα πως διαλύεται η ψευδεπίγραφη “εθνική ενότητα” μεταξύ εκμεταλλευτών και εκμεταλλευομένων, που δεν μπορεί να υπάρξει κάτω από οποιαδήποτε εθνική σημαία…» (ολόκληρο το άρθρο εδώ)

Στο θέμα αυτό έχει, πάλι, ενδιαφέρον μια σχετική σημείωση του Λένιν στο ίδιο κείμενο (Άπαντα, τόμος 25, σελ 293):

«…Αν η πλειοψηφία του νορβηγικού έθνους ήταν υπέρ της μοναρχίας… τότε για να μιλήσουμε γενικά, μπροστά στο νορβηγικό προλεταριάτο ανοίγονται δύο δρόμοι: ή η επανάσταση, αν οι συνθήκες ήταν ώριμες γι αυτή, ή υποταγή στην πλειοψηφία και η μακρόχρονη δουλιά προπαγάνδας και ζύμωσης…» (Ο.π. σελ. 293)

Γενικά η θέση του ΚΚ Λαών της Ισπανίας για την ανεξάρτητη στάση της εργατικής τάξης απέναντι στην κυβέρνηση της Καταλονίας, με θέσεις όπως «καμιά εμπιστοσύνη», «ψευδεπίγραφη εθνική ενότητα», «ταξικές διεκδικήσεις», κλπ, δεν είναι λάθος, κάθε άλλο. Το μεγάλο λάθος όμως είναι στο κάλεσμα για αποχή!

Ο τρόπος που ο καταλανικός λαός, η πλειοψηφία του οποίου παλεύει για την ανεξαρτησία του θα ερμηνεύσει τη θέση της αποχής των «κομμουνιστών» θα ισοδυναμεί με συμπόρευση με τον Ραχόι! Αυτό από μόνο του θα τους κάνει να κλείσουν τα αυτιά στα σωστά σημεία της θέσης του «ΚΚ των Λαών της Ισπανίας» και να γυρίσουν την πλάτη σ’ αυτό.

***
Το Δικαίωμα των Εθνών στην Αυτοδιάθεση αποτελεί μια βασική αρχή των μαρξιστών! Σαν μαρξιστές, ασφαλώς, επιδιώκουμε την υπέρβαση των εθνών και παλεύουμε για μια σοσιαλιστική Ευρώπη, για την παγκόσμια σοσιαλιστική-κομμουνιστική κοινωνία. Όμως αυτό είναι το ζητούμενο της επαναστατικής πάλης των μαζών κάτω από ώριμες αντικειμενικές και υποκειμενικές συνθήκες. Και ο λενινισμός μας διδάσκει, (για μια ακόμη φορά, όπως φανερώνει το πιο πάνω απόσπασμα) ότι: αν οι συνθήκες δεν είναι ώριμες για τη σοσιαλιστική επανάσταση θα πρέπει να αρκεστούμε σε «μακρόχρονη δουλειά προπαγάνδας και ζύμωσης». Δηλαδή με υπομονετική εξήγηση να βοηθήσουμε τις μάζες να βγουν από τις αυταπάτες τους, έχοντας περάσει μέσα από τις δικές τους εμπειρίες.

Στη συγκεκριμένη περίπτωση θα πρέπει οι επαναστάτες-κομμουνιστές να προσπαθήσουν να βοηθήσουν τις καταλανικές μάζες να καταλάβουν το διαφορετικό ταξικό υπόβαθρο που κρύβεται κάτω από τον «εθνικισμό» των μαζών και αυτόν του Πουτζδεμόν και της μερίδας των αστών και μικροαστών που τον υποστηρίζουν. Πρώτα απ’ όλα όμως οι κομμουνιστές θα πρέπει οι ίδιοι να το καταλάβουν αυτό.

Να καταλάβουν ότι το υπόβαθρο του «εθνικισμού» του καταλανικού λαού είναι η καπιταλιστική κρίση, η λιτότητα, η υψηλή ανεργία κοκ. Ο καταλινικός λαός θέλει να απαλλαγεί από όλα αυτά αλλά με βάση το γεγονός της ανυπαρξίας μιας μαζικής επαναστατικής Αριστεράς, στρέφονται σε αυτό που τους σερβίρει ο Πουτζντεμόν: ότι δηλαδή για τη λιτότητα, την ανεργία και την φτώχεια φταίει η Μαδρίτη και η υψηλή φορολογία που επιβάλλει στην Καταλονία.

Στην πραγματικότητα η καταλανική αστική τάξη και η κυβέρνηση της χρησιμοποίησε τον εθνικισμό για να παζαρεύει με τη Μαδρίτη το ύψος των φόρων και ταυτόχρονα, να μεταφέρει την λαϊκή αγανάκτηση και πίεση από την κυβέρνηση της Καταλονίας στη Μαδρίτη. Όπως έχει αποκαλυφθεί ξεκάθαρα η μεγαλοαστική τάξη της Καταλονίας είναι ενάντια στην ανεξαρτησία και στις μέρες του δημοψηφίσματος είχε αποσύρει τα κεφάλαιά της για να εκβιάσει το «όχι».

***
Η θέση για αποχή είναι εντελώς λανθασμένη και σπρώχνει τις μάζες στην αγκαλιά του Πουτζδεμόν και των εθνικιστών. Η σωστή θέση είναι: Ναι, στην ανεξαρτησία και σύμφωνα με το Λένιν, ταυτόχρονη υπομονετική εξήγηση και «μακρόχρονη δουλειά προπαγάνδας και ζύμωσης», για το «καμιά εμπιστοσύνη στην καταλανική κυβέρνηση», για την «ψευδεπίγραφη εθνική ενότητα», για την προβολή των ταξικών διεκδικήσεων, πράγματα που θα δώσουν το χρόνο στο εργατικό και λαϊκό κίνημα της Καταλονίας να καταλάβει τον πραγματικό ρόλο του Πουτζδεμόν και των εθνικιστών και έτσι να βρει τον δικό του ανεξάρτητο ταξικό δρόμο.

Και βέβαια οι οργανώσεις της (επαναστατικής) Αριστεράς στην υπόλοιπη Ισπανία θα πρέπει να υποστηρίξουν το δικαίωμα των Καταλανών για αυτοδιάθεση και να καλέσουν το εργατικό-λαϊκό κίνημα της Ισπανίας να πράξει το ίδιο.

Η θέση για αποχή ντυμένη με γενικές ταξικές αναφορές αποφεύγει το δύσκολο δρόμο του καλέσματος της ισπανικής εργατικής τάξης να στηρίξει το δικαίωμα των Καταλανών στην αυτοδιάθεση. Πρόκειται για πολιτική δειλία!



Κριτικές - Συζήτηση

Βαθμολογία Αναγνωστών: 75.00% ( 4
Συμμετοχές )

Αφήστε μια απάντηση

21 Σχόλια στο "O Λένιν για το Δικαίωμα των Εθνών στην Αυτοδιάθεση"

Παναγιώτης Γαβάνας

1. Μεταξύ αυτονομιστών (https://orizondas.blogspot.gr/2017/10/blog-post_7.html)
2. Η οικονομία της απόσχισης (Ι) (https://orizondas.blogspot.gr/2017/10/blog-post_8.html)
3. Η οικονομία της απόσχισης (IΙ) (https://orizondas.blogspot.gr/2017/10/i.html)
4. Δημοψήφισμα στην Καταλονία: Μια ένσταση (https://orizondas.blogspot.gr/2017/10/blog-post_14.html)

ένας...

Τρία πουλάκια κάθουνταν και διάβαζαν τσιτάτα!

Αναστασία
Συμφωνώ απόλυτα με το σύντροφό.Από μένα σε διαφορετική διατύπωση: Έχουμε ένα έθνος,καταπιεσμένο εθνικά-πολιτισμικά,από ιστορική άποψη.Εδώ η περίπτωση διαφέρει απ’ αυτές των εθνοτήτων της Βαλκανικής,που ζητούσαν ανεξαρτησία στο πρόσφατο κ απώτερο παρελθόν.Το ιστορικό δίκαιο είναι ξεκάθαρα από την πλευρά των Καταλανών κ ο παράγοντας ιστορία έχει βαρύνοντα λόγο (σε συνδιασμό πάντα κ με άλλους παράγοντες).Οι λαοί έχουν μνήμη,όχι μόνο παρόν. Η αστική τάξη μπαίνει μπροστά,σε έναν ξεσηκωμό,για δικούς της λόγους κ συμφέροντα. Το προλεταριάτο κ οι λαϊκές μάζες δεν έχουν δικό τους πολιτικό υποκείμενο με την απαραίτητη ταξική οργανωτική συγκρότηση.Συμμαχούν όμως με την αστική τάξη σε εθνικό-παλλαϊκό μέτωπο,γιατί με την πηγαία,λαϊκή σοφία αντιλαμβάνονται,ότι μ’ αυτόν τον τρόπο καλυτερεύουν τη ζωή κ τη θέση τους. Τι κάνουν οι μαρξιστές επαναστάτες; Κάθονται με σταυρό τα χέρια κ συνιστούν «αυτοσυγκράτηση απέναντι σε τυχοδιωχτισμούς»,μέχρι να συγκροτηθεί η εργατική τάξη πολιτικά κ οργανωτικά,στο αόριστο μέλλον; Όχι,λέει ο Λένιν.Μα το λέει κ ή λογική.Οι ιστορικές ευκαιρίες πρέπει να αξιοποιούνται. Οι μαρξιστές επαναστάτες πρέπει να πηδήσουν στο τραίνο,που έχει βάλει μπροστά με δικά της καύσιμα ή αστική τάξη κ να παλέψουν στην πορεία,να της πάρουν το τιμόνι απ’ τα χέρια.Ετσι έγινε σ’ όλες τις νικηφόρες επαναστάσεις.Αυτή είναι η λογική του Μετώπου.Και βέβαια να μη γίνουν οι μαρξιστές ουρά… Διαβάστε περισσότερα »
κουκουρίκου

ναι αγαπητή αναστασία αλλα δεν καταλήγεις κάπου. Εισαι υπέρ της απόσχισης; Σου φαίνεται επαναστατικό οι ισπανοί εργάτες να χάσουν την βασική εφεδρεία τους που ειναι οι χιλιάδες εργάτες της καταλονικής βιομηχανίας; Και γιατι επιλέγεις τα δίπολα. Σίγουρα η πλειοψηφία των καταλανών ευθυγραμμίζονται πίσω απο αστικα κομματα, το ίδιοι και οι ισπανοι εργάτες που δουλεύουν στην Ισπανία. Εσύ γιατι χαρίζεις τους τελευταίους στους μοναρχικους και φρανκιστές; Μήπως όπου γινει μπάμ απλώς αυθορμητίστικα λέτε οτι ξεκίνησε η επανάσταση για να τονώνεται το ηθικό των μελών σας;

Αναστασία
Κατά πρώτον,ένας άνθρωπος που γράφει μια γνώμη σε μια αριστερή ιστοσελίδα,δεν είναι απαραίτητα μέλος οργάνωσης.Μετά,το ζήτημα για τους μαρξιστές δεν είναι καθαυτό,αν ή Καταλωνία πρέπει ή όχι να αποσχιστεί,αλλά πώς θα πάρει την τύχη του στα χέρια του ο καταλανικός λαός,όπως κ ο ισπανικός κ κάθε λαός γενικά.Αν πχ. οι Βριξέλες ή οι ΗΠΑ έλεγαν,να αποσχιστεί η Καταλωνία (όπως το είπαν για άλλες χώρες) ,αυτό θα είχε διαφορετική σημασία για τους μαρξιστές.Τώρα το λέει ο λαός (αστοί κ μάζα,πλειοψηφικά).Δεν είπα τη λέξη επανάσταση.Δεν ξέρω,αν είναι καν εξέγερση.Πάντως είναι ένας λαϊκός ξεσηκωμός.Ο λαός δεν «ευθυγραμμίζεται» πίσω από κόμματα.Επιλέγει σε κάθε δοσμένη στιγμή κ από τις δοσμένες δυνατότητες,την καλύτερη (ή,αν θες,τη λιγότερο κακή).Κανείς τελικά δεν μπορεί να προγραμματίσει ούτε καν να προβλέψει μια εξέγερση.Δίνουν διάφορα αίτια κ προϋποθέσεις,αλλά στις περισσότερες περιπτώσεις ο αιφνιδιασμός δεν αποφεύγεται.Ποιος πρόβλεψε την Αραβική Άνοιξη,το πάρκο Ταξίμ της Κων/πόλης,το δικό μας Δεκέμβρη,το Πολυτεχνείο,το ρωσικό Φλεβάρη του ’17; Σε ποια από τις περιπτώσεις αυτές ήταν προετοιμασμένο το προλεταριάτο κ οι κομμουνιστές,συμπεριλαμβανομένης κ της Παρισινής Κομμούνας,που ήταν σ’ ένα βαθμό προβλέψιμη; Ο Λένιν αναφέρεται στο Μαρξ λέγοντας: «Ο Μαρξ βάζει πάνω απ’ όλα το γεγονός,ότι η εργατική τάξη δ η μ ι ο υ ρ γ ε ί την ιστορία.Έβλεπε… Διαβάστε περισσότερα »
κουκουρίκου
απαντώ και στους δυο. προς Αναστασία. Συνήθως απαντώ to the point, που λένε και οι αγγλωσάξωνες που έχουν …γερμανική ρίζα ;-). Ολα οσα λες, αγαπητή Αναστασία, οφείλεις να το παραδεχτείς ότι -κατά βάση- ειναι γενικολογίες. Στην πραγματικότητα δεν λες τίποτα. Η ταξική πάλη στην Καταλονία έχει μια πολύ συγκεκριμένη ιστορία, σε αυτήν λοιπόν, οι καταλανοί κατάφεραν με ποτάμια αίματος να αποκτήσουν τη δική τους αυτονομία. Το αν η πλειοψηφία των κατοίκων της Καταλονίας αυτή τη στιγμή ειναι υπερ της ανεξαρτησίας, δεν το γνωρίζεις. Επιπρόσθετα, το εργατικό κίνημα στη Καταλονία έδρασε πάντα κάτω απο ταξικές σημαίες ΟΧΙ ΕΘΝΙΚΕΣ ΣΗΜΑΙΕΣ και στο βαθμό που ήρθε σε συμμαχία με καταλανούς αγρότες [εκεινη την εποχή, τη δεκαετία του 30] το έκανε πάντα αναγνωρίζοντας τα εθνικά δικαιώματα των καταλανών και την αυτονομία τους, όχι την ανεξαρτησία τους.. Συνήθως οσοι καταλανοι ηγέτες ήταν υπερ της ανεξαρτησίας, ήταν και πράκτορες ξένων δυνάμεων. Χαρακτηριστική περίπτωση Ντενκάς (πράκτορας των ιταλών) και Καζανόβας (πράκτορας των αγγλογάλλων) που πρότεινε στους γάλλους να διαμεσολαβήσουν για ανταλλαγή της ανεξαρτσησίας με την αποχή των καταλανών από τον πόλεμο με τον φράνκο. Ο Κομπάνυς που εκτελέστηκε απο τον Φράνκο και στήριξε τον αγώνα ενάντια στο φασισμό, με την κινητοποίηση ολων των δυνάμεων της Καταλονίας που… Διαβάστε περισσότερα »
μέλος του ΝΑΡ
Αγαπητέ κουκουρίκου: Για να μπορέσει να πείσει ένα σύγχρονο κομμουνιστικό κοινωνικο-πολιτικό ρεύμα χειραφέτησης για την ανάγκη πρόταξης των ταξικών συμφερόντων λαού/εργατικής τάξης έναντι των εθνικών/καπιταλιστικών συμφερόντων, ΠΡΕΠΕΙ να αναγνωρίσει ΚΑΤΑΡΧΑΣ και να αποδεχθεί (μπας και μπορέσει και την αλλάξει), πως η συνείδηση του εργάτη/εργαζόμενου άντρα ή γυναίκας (πόσο μάλλον των σύμμαχων μεσαίων στρωμάτων), συγκροτείται και σήμερα, με δομικό στοιχείο της την λεγόμενη εθνική ταυτότητα. Είτε μας αρέσει, είτε όχι. Αυτό είναι το πρώτο κρίσιμο βήμα. Έπειτα φίλε μου, χρειάζεται να λέει σε αυτόν τον κόσμο, πως η ταξική συνειδητοποίηση είναι το πιο σημαντικό ζήτημα στην ζωή των ταξικά/κοινωνικά καταπιεσμένων. Και με βάση τον συνδυασμό αυτών των 2 να προσπαθεί να χαράξει πολιτική. Ποιό είναι το κρίσιμο στοιχείο; Η ανάδειξη της αλήθειας που λέει πως δεν είναι γενικά και αόριστα το λεγόμενο «εθνικό» το μέγα πρόβλημα! Το μέγα πρόβλημα που έχε ιαναδειχθεί πολλάκις ως η πικρή αλήθεια, είναι η υποταγή του λαού, στην ιδεολογική απάτη, της εθνικής ενότητας. Αυτό είναι το κρίσιμο που διαρκώς πρέπει να αναδεικνύεται στην παρέμβαση των κομμουνιστών, αριστερών και αναρχικών. Οτι δηλαδή, ένα κίνημα στο οποίο πρυτανεύει το λεγόμενο «εθνικοανεξαρτησιακό ζήτημα» πρέπει να απορρίψει την «εθνική ενότητα» με την αστική του τάξη. Το να καταγγέλεις διαρκώς το… Διαβάστε περισσότερα »
Αναστασία
Ναι,λέω γενικότητες.Πιστεύω,πως δεν είναι δικό μας καθήκον,να πούμε,τι να κάνουν οι Καταλανοί.Αυτοί είναι οι μόνοι κατάλληλοι,να αποφασίσουν,γιατί είναι σε θέση να ξέρουν καλύτερα από τον όποιον δήποτε άλλον.»Όσα ξέρει ο νοικοκύρης,δεν τα ξέρει ο κόσμος όλος».Σε μας πέφτει λόγος κ μπορούμε να έχομε άποψη πάνω στις γενικές αρχές του μαρξισμού κ τα κριτήρια που απορρέουν απ’ αυτές κ αποτελούν τη βάση,για τις επιλογές των Καταλανών μαρξιστών,στα διλήμματα που αντιμετωπίζουν.Εγώ απαντώ σε επιχειρήματα αυτού του τύπου,που εκφράζονται από διάφορες πλευρές.Ένα τέτοιο γενικόλογο σκεπτικό είναι,ότι κ μόνο που αμφισβητείται σε ένα λαό το θεμελιώδες δικαίωμα της αυτοδιάθεσης και οι ιμπεριαλιστές προτάσσουν θρασύτατα απέναντι σ’ αυτό,τη νομιμότητα μιας συνταγματικής μοναρχίας,αποτελεί λόγο ξεσηκωμού κ διεκδίκησης ανεξαρτησίας.Η αυτονομία – γενικά πάντα μιλώντας – αποτελεί συμβιβασμό κ ημίμετρο.Σε ορισμένες περιπτώσεις μπορεί να είναι μια καλή λύση,για τους μετριοπαθείς.Όμως η μετριοπάθεια δε χαραχτηρίζει τους μαρξιστές,επαναστάτες.Ο μαρξισμός έχει αφετηρία ορισμένες θεμελιακές αρχές – αξιώματα,θα έλεγε ένας μαθηματικός – απ’ όπου απορρέουν κ συγκεκριμένοι στόχοι.Σ’ αυτές τις θεμελιακές αρχές συμπεριλαμβάνεται η λαϊκή κυριαρχία κ εξουσία,ενάντια σε ξένους κ ντόπιους δυνάστες,σαν αυτονόητη επιθυμία κ επιδίωξη κάθε λαού.Ποιος στραβός δε θέλει το φως του; Επομένως το τι επιλέγει αυτή τη στιγμή πλειοψηφικά ο καταλανικός λαός – που ούτως ή άλλως φαίνεται… Διαβάστε περισσότερα »
Αναστασία

Σχετικά με τη δυνατότητα του Ισπανού εργάτη,να δουλέψει στην Καταλωνία,δε βλέπω,πού κολά.Και αν οι Καταλανοί αποχωρήσουν από την ΕΕ,μπορούν να παρέχουν σε Ισπανούς,άδεια εργασίας,εφ’ όσον βλέπουν απ’ αυτό,ώφελος κ για τις δύο πλευρές.Αλλά γιατί το περιορίζεις ειδικά στους Ισπανούς; Το ίδιο πρόβλημα θα υπάρχει κ για τους πολίτες όλων των άλλων χωρών.Πάμε λοιπόν στο αίτημα των ανοιχτών συνόρων,για δουλειά κ εγκατάσταση.Πρέπει να πω,πως είμαι κάθετα αντίθετη σ’ αυτή την αντίληψη.Κάθε κοινωνία έχει τη δική της οργάνωση,όπως τη διαμορφώνουν οι πολίτες που τη συναποτελούν

μέλος του ΝΑΡ
Aγαπητέ κουκουρίκου, είναι εντελώς λάθος αυτό το ερώτημα που θέτεις! Είτε μας αρέσει είτε όχι, οι λαοί δεν κινούνται με βάση τα ταξικά τους συμφέροντα, παρά μόνο ΑΝ κατορθώσει ένα χειραφετητικό κομμουνιστικό ή αναρχικό κοινωνικό/πολιτικό ρεύμα, να πείσει ένα σημαντικό τμήμα του χ λαού, ότι αυτή είναι η μοναδική διέξοδος για να ικανοποιήσει τους πόθους και τις ανάγκες του. Αυτό, τουλάχιστον, έχει δείξει η μέχρι τώρα εξέλιξη της ταξικής πάλης τόσο στην Ελλάδα, όσο και παγκόσμια. Συνεπώς, ΤΙ κάνουμε σε περιπτώσεις όπως η Καταλωνία (και παλιότερα οι Αραβικές χώρες) όταν αυτοί οι λαοί εξεγείρονται μεν, αλλά χωρίς σαφή αντικαπιταλιστική σοσιαλιστική προοπτική και περιεχόμενο δε; Είναι το πιο κρίσιμο ερώτημα αυτό. Και έτσι πρέπει να σκεφτόμαστε και να δρούμε. ΟΧΙ όπως εσύ σκέφτεσαι και για αυτό θέτεις το λάθος ερώτημα που έθεσες. α. Υποτασσόμαστε στο λάθος περιεχόμενο που έχει επιλέξει αυτός ο λαός για να δράσει. Μέγα ιστορικό λάθος από όλες τις απόψεις. Διότι έτσι, αναπαράγουμε τις αυταπάτες, πως μπορεί δλδ να ηγηθεί αυτού του λαού πολιτικό ρεύμα που στην επόμενη στροφή θα τον ξεπουλήσει προς όφελος των εθνικιστικών, καπιταλιστικών δυνάμεων της χώρας του. Η ιστορία είναι γεμάτη από τέτοιες λάθος επιλογές. β. Περιφρονούμε την δράση του λαού, επειδή δεν εντάσσεται… Διαβάστε περισσότερα »
μεταβατικός σοσιαλιστής

Είναι απίστευτη η ικανότητα σου να γράφεις ολόκληρα κατεβατά με εξώφθαλμα θεωρητικές αστοχίες ή ξεκάθαρα κοινές διατυπώσεις που δεν αμφισβητούνται από κανέναν και να νομίζεις ότι κάνεις… τομή.

μέλος του ΝΑΡ

Ούτε τις «εξοφθαλμα θεωρητικές αστοχίες» επισημαινεις, ούτε τις λεγόμενες «κοινοτυπίες» γνωρίζεις και αποδέχεσαι. Διότι αν τις αποδεχοσουνα και τις έκανες πολιτική και εσύ και άλλοι, ίσως να ήταν καλύτερα τα πράγματα για το εργατικο/ λαϊκό κίνημα.

μεταβατικός σοσιαλιστής

Ευτυχώς, έχουμε πείρα από αγώνες που «πρωτοστάτησε» ή συμμετείχε το ΝΑΡ και αν οι θεωρητικές αστοχίες οδήγησαν σε πολιτικές παλινωδίες στην πράξη. Και γενικά τις μπαρούφες που λες κατά καιρούς σου έχουν επισημάνει πολλοί σχολιαστές, δε χρειάζεται να λέμε τα ίδια.

μέλος του ΝΑΡ

Για το εθνικό και την αλληλεπίδρασή του με το ταξικό προς όφελος του δευτερου συζητάμε μεταβατικε! Αν δεν δεχθείς την «κοινοτυπια» πως το εθνικό παίζει και σήμερα σοβαρό ρόλο στην συγκρότηση της συνείδησης των εργατων/εργαζομενων και του ευρύτερου λαού και προσπαθήσεις να το αλληλεπιδράσεις με το ταξικό προς όφελος του δευτερου, είτε θα υποταχθεις στο πρώτο, είτε θα «τα λες καλά μα δεν θα σ ακουνε παρα ελάχιστοι» δλδ ελιτιστας και ανίκανος να μετασχηματισεις συνειδήσεις.

lathranagnostis

Ενώ αν επιχειρήσεις να επιδράσεις με το εθνικό προς όφελος του ταξικού, θα τις μετασχηματίσεις τις συνειδήσεις?
Μια ζωή εισοδισμός, μια ζωή τελικά, ρεφορμισμός!
Φυσικά και αν επιδράσεις με το εθνικό θα σε ακούσουν περισσότεροι, αλλά μ αυτόν τον τρόπο, ενσωματώνεσαι κι εσύ. Η αλεπού πιάνεται στην παγίδα με τα τέσσερα!

μέλος του ΝΑΡ

Η γόνιμη αλληλεπιδραση εθνικού με ταξικό συνισταται: Α. Στην πολιτική και οργανωτικη ανεξαρτησία των χειραφετητικων αριστερών, κομμουνιστικών και αναρχικών ρευμάτων, απο μεταρρυθμιστικα πολιτικά ρεύματα. Β. Στην προσπαθεια ανάδειξη των δυο ανταγωνιστικών εθνών (εργατικη ταξη/λαος απο τη μια και καποταλιστες/αστικη τάξη απο την άλλη) εντός του ψεύτικα και απατηλά «ενιαίου έθνους». Αυτη είναι και η αλήθεια. Άρα η εθνική ενότητα είναι η ιδεολογικη απατη/συγκολλητική κολλα που κρατά τον λαό υποταγμένο στην αστική του ταξη. Και αυτη πρέπει να ηττηθεί! Όχι γενικά το «εθνικοανεξαρτησιακο κίνημα», όχι αφηρημένα το «εθνικό».

μέλος του ΝΑΡ

Γ. Αυτή όμως η ιδεολογική απατη/συγκολλητικη κολλα που ονομάζεται «εθνικη ενότητα» για να έχει τόσες δεκαετίες τόσο μεγάλη δύναμη επιβολής, σημαίνει πως εκτός απο τον καταναγκασμό έχει και άλλη υλική βάση ισχύος. Ποια είναι αυτή; η «εργασία» είναι ο ασθενής πολος του διπολου «κεφαλαιο/εργασια». Διότι είναι αυτή που δεν ηγεμονεύει, δεν κυβερνά, απολύεται, αναδιαρθρωνεται προς όφελος του κεφαλαίου, καταστέλλεται οποτε σηκώνει κεφάλι, κλπ. Πως λοιπόν μπορεί σταδιακά να γίνει ισχυρή και να αποκτήσει δύναμη απέναντι στο κεφάλαιο;

μέλος του ΝΑΡ

Πως; η ανεξαρτησία των χειραφετητικων πολιτικών ρευμάτων απο μεταρρυθμιστικα ρεύματα είναι το πρώτο. Η προσπάθεια συγκρότησης ταξικών αλλά δημοκρατικών και ιχι γραφειοκρατικων/κομματικων/συντεχνιακων σωματείων και ευρύτερα λαϊκών συλλογικοτήτων, είναι το δεύτερο. Η θεωρητική επεξεργασία και ένταξη του συνόλου των χειραφετητικων κοινωνικών πεδίων (ταξικό, γυναικείο, εμφυλο, πολιτισμικό και πολυεθνικο κλπ) σε μια σύγχρονη εργατικη/λαικη ταυτότητα, είναι το τρίτο. Ας τα προωθήσουμε έμπρακτα και όχι στα λόγια όλα αυτά μαζί και θα δούμε τότε, ουσιαστικά αποτελέσματα!

Αναστασία

Και κάτι,για να μην ξεχνιόμαστε: Δε φαντάζομαι,να υπάρχουν λαοί – με την έννοια των λαϊκών στρωμάτων – που να επιλέγουν θεληματικά τη μοναρχία ή την αστική εξουσία.Το πολύ,να κρατούν μια στάση ανοχής κ αδράνειας,όταν η ζωή τους είναι σχετικά υποφερτή κ λείπουν οι προϋποθέσεις για κάτι περισσότερο.

μεταβατικός σοσιαλιστής

Εγώ θυμ΄μαμαι που πάλι εδώ κάποιος χρησιμοποίησε το ίδιο τσιτάτο για την αποχώρηση μια χώρας-μέλους της ΕΕ. Κάνατε ένα τσιτάτο φάρμακο διά πάσα νόσο και μαλακία…

Ανώνυμα

V. U. Lenin, ο αρχηγός των …αναρχο-δεξιο-σοσιαλιστών!

wpDiscuz