.
.

Παντιέρα, ιστότοπος αντικαπιταλιστικής ενημέρωσης

.


Τέρμα στο θέατρο του παραλόγου


rousisΓιώργος Ρούσης

Το τελευταίο διάστημα απ’ αφορμή το ασφαλιστικό, είμαστε μάρτυρες ενός επαναληπτικού δίχως νόημα διαλόγου που χαρακτηρίζει το θέατρο του παράλογου.

Πρόκειται για το διάλογο τον οποίο προκαλεί η κυβέρνηση πάνω σ’ ένα σχέδιό της για την επίλυση του ασφαλιστικού. Στο βαθμό όμως που  εκείνος που τελικά θα αποφασίσει δεν είναι ο λαός μας  αλλά οι δανειστές, δυνάστες μας με τη σύμπραξη μιας υποτελούς σε αυτούς κυβέρνησης, διερωτάται κανείς τι νόημα έχει αυτός ο διάλογος πέρα από το  να ντύσει με ένα δημοκρατικό μανδύα μια κατεξοχήν αντιδημοκρατική διαδικασία.

Και αυτό δεν αφορά μόνον στο συνταξιοδοτικό ή έστω μόνον σε όσα ζητήματα άπτονται των οικονομικών, όπως πχ το κλείσιμο των τραπεζών ή τον έλεγχο κεφαλαίων, αλλά και ζητήματα όπως εκείνο της παιδείας, οπότε το προτεινόμενο από την κυβέρνηση σχέδιο αποσύρθηκε άρον άρον και παραπέμφθηκε στις ελληνικές καλένδες επειδή διαφωνούσαν με αυτό οι δυνάστες .

Άλλωστε η μέχρι σήμερα εμπειρία έχει αποδείξει περίτρανα ότι οι δυνάστες μας γράφουν στα παλιά τους τα  παπούτσια τη γνώμη του λαού μας και συνεπώς η λογική του έντιμου, κοινά επωφελούς συμβιβασμού μαζί τους, είναι όνειρο θερινής νυκτός.

Τρανταχτή απόδειξη αποτελεί το γεγονός  ότι ναι μεν το «όλον όχι» στο  δημοψήφισμα, τουλάχιστον όσον αφορά μια σημαντική μερίδα του, μάλλον τη λογική την πίττα ολόκληρη και το σκύλο χορτάτο εξέφραζε παρά ηρωική  πράξη όπως επιμένουν να το παρουσιάζουν ορισμένοι, από την άλλη όμως καθόλου δεν φάνηκε να επηρεάζει  τους δυνάστες.

Το επικίνδυνο είναι ότι η πλειονότητα αποδέχεται ακόμη αυτήν τη λογική του δίχως νόημα διάλογου και της δυνατότητας δίκαιου συμβιβασμού, οδηγούμενη σε μια καταστροφική γενικευμένη εθελοδουλία.

Θυμίζω ότι ο Μάνος Χατζιδάκις, απ’ αφορμή την είσοδο μας στην ΕΕ, εκτιμούσε ότι αυτή θα σήμαινε τη μετατροπή της Ελλάδας σε μια επαρχία την οποία θα διοικεί η Ευρώπη, θα σήμαινε μια νέα σκλαβιά η οποία, σε αντίθεση με την Τουρκική, θα έχει επιτευχθεί  με την θέληση μας.

Από την πλευρά  της η ελληνική κυβέρνηση, όπως άλλωστε και οι προηγούμενες, παίζει  ρόλο ανάλογο με εκείνο των αυτόχθονων διοικητών των σατραπειών της Περσίας που τοποθετούνταν από τον Μέγα Αλέξανδρο για να εξυπηρετούν καλύτερα τα συμφέροντα του κατακτητή. Η υπογραφή των μνημονίων δεν είναι τίποτε άλλο παρά η δήλωση αυτής της υποταγής .

Κάτω από αυτές τις συνθήκες, δύο είναι οι δρόμοι που μπορεί να ακολουθήσουμε. Τρίτος δεν υπάρχει. Και αυτοί οι δρόμοι είναι ή η αποδεδειγμένα καταστροφική υποταγή στα πλαίσια της ΕΕ, ή η άμεση έξοδος από αυτήν και, συνακόλουθα, ή η σύμπραξη με τους σύγχρονους σατράπηδες ή η ξεκάθαρη εναντίωση με αυτούς και η πάλη για την ανατροπή τους.

Αυτή η έξοδος αποτελεί  απαραίτητη προϋπόθεση τόσο της εξόδου από την κρίση, όσο και, σε βάθος χρόνου, της πορείας προς το σοσιαλισμό.

Προφανώς αυτή η έξοδος σημαίνει αυτομάτως και την έξοδο από το ευρώ, η οποία από μόνη της είναι ανεπαρκής και δεν επιτρέπει καμιά απολύτως προοδευτική μεταρρύθμιση από εκείνες που περιέχουν τα προγράμματα όσων την προτείνουν.

Με αιχμή λοιπόν την έξοδο από το λάκκο των λεόντων της ΕΕ θα πρέπει να συγκροτηθεί  και το πολιτικό μέτωπο των δυνάμεων που στοχεύουν σε μια φιλολαϊκή έξοδο από την κρίση. Βεβαίως αυτό δεν αποκλείει επί μέρους μέτωπα η συνεργασίες για την αντιμετώπιση επί μέρους  προβλημάτων, όπως πχ το ασφαλιστικό.

Η λογική  ότι η έξοδος από την ΕΕ δεν θα πρέπει να προτάσσεται διότι αυτό μπορεί να φοβίσει ευρύτερες λαϊκές δυνάμεις και να περιορίσει την απήχηση του μετώπου, αντικειμενικά δεν διαφέρει από την ευρωλαγνεία του ΣΥΡΙΖΑ η οποία αποδεδειγμένα πια οδήγησε στην συνέχιση της καταστροφικής πολιτικής της υποτέλειας και από την άλλη εμπόδισε την ανάπτυξη της λαϊκής συνειδητότητας, απαραίτητης για την όποια προοδευτική εξέλιξη.

Γιώργος Ρούσης

grousis@panteion.gr

Δημοσιεύθηκε στην Εφημερίδα των Συντακτών, 15.2.2016



Κριτικές - Συζήτηση

Βαθμολογία Αναγνωστών: 85.00% ( 6
Συμμετοχές )

Αφήστε μια απάντηση

8 Σχόλια στο "Τέρμα στο θέατρο του παραλόγου"

Κώστας

Εκκρεμεί βέβαια μια απάντηση από τον πολύ καλό σύντροφο γιατί δεν είναι επαρκές πλαίσιο η ρήξη με κάθε κανόνα, συνθήκη και διαδικασία της ΕΕ. Άλλη απάντηση από το ότι πρέπει να κατασκευάζεται μια τεχνητή πολιτική διαφωνία για να μην γίνουν βήματα στο μέτωπο και το πρόγραμμα δεν υπάρχει.

Όπως και μια αποτίμηση από τον πολύ καλό σύντροφο των συνεχών αλλαγών στο τι προτείνει, όταν το καλοκαίρι του 2014 έκανε κριτική στην ΜΑΡΣ για το ότι δεν έκοβε κάθε σχέση με την ΑΝΤΑΡΣΥΑ.

Κώστας

ΑΝΤΑΡΣΥΟΣ

Κώστα μου, πάρε μια απάντηση από έναν άλλον σύντροφο:

Η ρήξη με την ΕΕ ως διατύπωση ΔΕΝ είναι καθόλου επαρκές πλαίσιο, διότι αφήνει περιθώριο στην σοσιαλδημοκρατία (πχ στην ηγεσία της ΛΑΕ ας πούμε, να κολωτουμπιάσει όταν έρθει η ώρα της ρήξης και διαπιστώσει πως ΔΕΝ θέλει τελικά την έξοδο από την ΕΕ). Ασε δε, που ο λαός είναι πολύ πιο μπροστά από την ΛΑΕ σε αυτό το θέμα: Γνωρίζει πολύ καλά πως η ΕΕ (και το ελληνικό κεφάλαιο) μας θέλει δούλους κα ιαυτή καθαρίζει κα ιγια τηνκάθε επιμέρους αστική τάξη. Και γνωρίζει πολύ καλά ο κόσμος, πως κατάργηση των μνημονίων καιέξοδος απο ΕΕ, σημαίνει ΑΥΤΟΜΑΤΑ και έξοδος απο την ΕΕ.

Για να αντιμετωπίσουμε λοιπόν την δυσάρεστη ΠΙΘΑΝΌΤΗΤΑ ενός ΤΣΙΡΙΖΑ νο2 ΤΩΡΑ και να προετοιμαστούμε ως λαός για την έξοδο απο ΕΕ και ευρώ ΑΠΟ ΤΩΡΑ και όχι στο παρά πέντε (που θα τρέχουμε και δεν θα φτάνουμε), είπαμε να το θέσουμε ως προϋπόθεση για το μέτωπο.

Εάν εσύ ψήνεσαι για ΤΣΙΡΙΖΑ νο2 DO IT!!!!!

ΑΝΤΑΡΣΥΟΣ

Κώστας

ΑΝΤΑΡΣΥΕ αρχίζω και φοβάμαι ότι είσαι από αυτούς που πιστεύουν πως όντως το θέμα της ΕΕ έπαιξε τον ελάχιστο ρόλο στο τι έγινε τον Αύγουστο ανάμεσα σε ΛΑΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ

εύχομαι για το καλό σου να είσαι από αυτούς που διακινούν το παραμύθι αυτό και όχι από αυτούς που το πίστεψαν.

Κώστσς

ΑΝΤΑΡΣΥΟΣ

Κώστα, ΑΝ έχεις δίκιο, θα φανεί πολύ σύντομα: Πχ θα φανεί, ΑΝ η ΛΆΕ προτείνει την θέση «διπλή έξοδος από ΕΕ και ευρώ σε αντιϊμπεριαλιστική/αντικαπιταλιστική κατεύθυνση»ως μια δομική προαπαιτούμενη θέση για την συγκρότηση μετώπου και η ΑΝΤΑΡΣΥΑ πει ΟΧΙ.

ΑΝ συμβεί το παραπάνω, μην ανησυχείς, ΜΑΖΙ θα είμαστε σε αυτό το μέτωπο.

Το ζήτημα είναι: Ή φτιάχνουμε τετιο μέτωπο, ΜΕ ΑΥΤΗ την θέση ως δομική και προαπαιτούμενη, ή λέμε ψέμματα στον κόσμο και φτιάχνουμε ΣΥΡΙΖΑ νο2. Την δεύτερη περίπτωση ρητώς την απορρίπτω ως πρόταση.

ΑΝΤΑΡΣΥΟΣ

Κώστας

ΑΝΤΑΡΣΥΟΣ: επαναλαμβανόμενος, βαρετός, ακούραστος, κουραστικός

Κώστας

ΑΝΤΑΡΣΥΟΣ

Κώστας: Επαναλαμβανόμενος, βαρετός, κουραστικός φαφλατάς, και άμα τον ζορίσεις και δεν έχει τι να σου απαντήσει, γίνεται και μπουρδολογάκιας!

ΑΝΤΑΡΣΥΟΣ

πικάπα

ηρεμήστε, δεν θα χρειαστεί ούτε το ένα ούτε το άλλο.
αρκεί μόνον μια απλή έξοδος από το Νατο, στην οποία ίσως πρέπει να εστιαστείτε κατά τη δημιουργική συζήτηση μεταξύ ΛΑΕ και ΑΝΤΑΡΣΥΑ.
για να ξεκινάμε από αυτά που μας ενώνουν και όχι αυτά που μας χωρίζουν…
α…μόνο που δεν έχουμε βρει ποιος θα κρεμάσει την κουδούνα στην ουρά.

Με το συμπάθειο, είπα να το ελαφρύνω λίγο

ΑΝΏΝΥΜΟΣ

πικαπα ούτε έξοδος από το ΝΑΤΟ χρειάζεται, ούτε απο την ΕΕ ούτε τπτ! Ολα αυτά θα γίνουν αφού πραγματοποιηθεί η λαϊκή εξουσία και ο σοσιαλισμός (που γνωρίσαμε)! Μέχρι τότε ουουουουου έχουμε καιρό και μάλιστα μπόλικο!!!

ΑΝΤΑΡΣΥΟΣ

wpDiscuz