.
.

Παντιέρα, ιστότοπος αντικαπιταλιστικής ενημέρωσης

.


Ο υποψήφιος του ΝΡΑ Φιλίπ Πουτού μιλάει στο ΠΡΙΝ


Συνέντευξη στον Γιώργο Παυλόπουλο

Εργάτης στη Ford και μαχητικό στέλεχος του εργατικού κινήματος της Γαλλίας και της ομοσπονδίας CGT, ο Φιλίπ Πουτού είναι για δεύτερη φορά υποψήφιος του Νέου Αντικαπιταλιστικού Κόμματος (ΝΡΑ) στις προεδρικές εκλογές. Το 2012, στον πρώτο γύρο, είχε λάβει ποσοστό 1,15%, ενώ στον δεύτερο γύρο είχε καλέσει σε «ψήφο κατά του Σαρκοζί». Μιλά στο Πριν, εξηγώντας το διακύβευμα αυτών των εκλογών και τις διεργασίες στην Αριστερά

Φιλίπ Πουτού: Στα κινήματα η ελπίδα για ανατροπή    
Αυτές οι προεδρικές εκλογές έχουν  χαρα­κτηριστεί από αρκετούς ως οι πιο κρίσιμες των τελευταίων δεκαετιών στη Γαλλία, αλλά και σε όλη την Ευρώπη. Τι, κατά τη γνώμη σας, κρίνεται κυρίως σε αυτές;

Οι προεδρικές εκλογές του 2017 γίνο­νται σε ένα πλαίσιο κοινωνικής, οικονομι­κής και πολιτικής κρίσης χωρίς προηγού­μενο. Ο Ολάντ ο οποίος είχε υποσχεθεί να κυβερνήσει ενάντια στο κεφά­λαιο, ενίσχυσε τις επιθέσεις κα­τά των εργαζομένων και ο απο­λογισμός της πολιτικής του εί­ναι περισσότεροι από 6 εκατομ­μύρια άνεργοι και δεκάδες δισε­κατομμύρια φοροελαφρύνσεις ως δώρο στις επιχειρήσεις. Εί­ναι, επίσης, μια πολιτική κατα­στολής απέναντι σε όλους εκεί­νους που πολέμησαν την πολιτι­κή του, είτε αυτοί ήταν οι εργα­ζόμενοι είτε οι νέοι είτε οι μετα­νάστες. Πρόκειται για μια πολιτι­κή η οποία επέτρεψε στη Μαρίν Λεπέν να φαντάζει για πολλούς ως μια πιθανή επιλογή και λύση.

Όλα δείχνουν ότι ο ένας από τους δύο μονομάχους στον δεύτε­ρο γύρο θα είναι η ακροδεξιά Μα­ρίν Λεπέν. Υπάρχει πιθανότητα να φτάσει μέχρι και στο Μέγαρο των Ηλυσίων;

Όλα είναι πιθανά, ακόμη και το χειρότερο. Σήμερα η Λεπέν έχει καταφέρει να «αποδαιμονοποιήσει» την πολιτική της και εμφανίζεται ως μια πι­θανή εναλλακτική, κυρίως εφόσον το Σο­σιαλιστικό Κόμμα και η Δεξιά είναι τελεί­ως αναξιόπιστοι. Αλλά διαπιστώνουμε ότι εδώ και δύο εβδομάδες, η καμπάνια της παραπαίει και επανέρχεται σε μια ρητορι­κή ακραία ρατσιστική και αντισημιτική, στα χνάρια του πατέρα της.

Μπορεί από το αποτέλεσμα των εκλογών να υπάρξει αλλαγή ουσίας στην πορεία και στη δομή της ΕΕ και της ευρωζώνης, δεδομέ­νου του «ειδικού βάρους» της Γαλλίας; Μπο­ρεί κανείς, με άλλα λόγια, να αναμένει κά­ποια φιλολαϊκή αλλαγή;

Ορισμένοι υποψήφιοι, όπως ο Μα­κρόν, υποστηρίζουν ξεκάθαρα την ίδια ευ­ρωπαϊκή πολιτική με τον Ολάντ, που δεν θα αλλάξει τίποτα προς όφελος του λαού. Βλέπουμε επίσης μια σκλήρυνση της Λε­πέν, με ακόμη πιο αντιευρωπαϊκές και προ­στατευτικές τάσεις. Από την άλλη πλευρά, ο Μελανσόν, αντί να αντιπαρατεθεί με την ΕΕ γι’ αυτό που είναι, δηλαδή μια Ευρώ­πη του κεφαλαίου όπου οι εταίροι επιτίθε­νται μετωπικά στα λαϊκά συμφέροντα, προ­σκολλάται στη μετάθεση αυτού του βαθύ­τατα κοινωνικού ερωτήματος σε ένα εθνι­κό σχέδιο και κλείνει το μάτι σε θέσεις περί εθνικής κυριαρχίας. Όποιος και αν είναι ο νικητής, δεν θα υπάρξει καμία αλλαγή για τους λαούς της Ευρώπης. Και γι’ αυτό δεν μπορούμε να υπολογίσουμε παρά μόνο στα κινήματά μας.

Είναι αλήθεια ότι, ανεξαρτήτως του νέ­ου προέδρου της Γαλλίας, στη χώρα παρατη­ρείται μια αντιδραστική στροφή σε πολιτικό επίπεδο; Και, αν ναι, αντιστοιχεί σε πραγμα­τικές τάσεις της κοινωνίας ή είναι αποκλει­στικά επιλογή του κεφαλαίου και των ελίτ;

Βλέποντας τις τελευταίες δημοσκοπή­σεις πριν από τον πρώτο γύρο, η Δεξιά και η Ακροδεξιά δεν βρίσκονταν ποτέ σε τό­σο ισχυρή θέση. Ο αντιδραστικός επανα­προσανατολισμός σε πολιτικό επίπεδο εί­ναι γεγονός. Έτσι, ο Φιγιόν στηρίζεται από όσους και όσες διαδήλωναν ενάντια στον γάμο μεταξύ ατόμων του ίδιου φύλου και έχουν ταχθεί ανοιχτά ενάντια στις εκτρώ­σεις. Το Εθνικό Μέτωπο αναπτύσσει ειδικά τις τελευταίες ημέρες μια έντονα εθνικιστι­κή, αντιμεταναστευτική ρητορική. Απέναντι σ’ αυτό υπάρχει ένα κομμάτι της κοινωνί­ας που κινητοποιήθηκε μαζικά ενάντια στο νόμο για τα εργασιακά, ένα άλλο κομμάτι που κινητοποιείται υπέρ της ελεύθερης με­τακίνησης, αλλά ακόμα πιο πολύ υπέρ μιας κοινωνίας πιο δίκαιης.

Γιατί η Αριστερά δεν κατόρ­θωσε να εκφράσει πολιτικά το κύ­μα της δυσαρέσκειας που έχει πυ­ροδοτήσει το «κραχ» του 2008 και η βαθιά κρίση της ΕΕ; Γιατί δεν σήκωσε το γάντι και άφησε το πε­δίο ανοιχτό στην Ακροδεξιά;

Όλα εξαρτώνται από το ποια Αριστερά εννοούμε. Από το 2008 έγιναν τεράστιες δια­δηλώσεις στη Γαλλία, όπως το 2010 για τις συντάξεις απέναντι στη δεξιά κυβέρνηση ή τον τε­λευταίο χρόνο ενάντια στο νόμο για τα εργασιακά απέναντι στην «αριστερή» κυβέρνηση. Ωστό­σο, παρά τις πολύ δυνατές κινη­τοποιήσεις, δεν έχουμε καταφέ­ρει να αποτρέψουμε αυτά τα μέ­τρα, πιθανότατα γιατί το επίπε­δο της αντιπαράθεσης δεν υπήρ­ξε όσο υψηλό θα ήταν αναγκαίο. Θα έπρεπε να είμαστε ικανοί να διοργανώσουμε μια πραγματι­κή γενική απεργία, μπλοκάροντας τη χώ­ρα, ώστε να καταφέρουμε να αναχαιτίσου­με τα κυβερνητικά σχέδια. Κατά συνέπεια οι συσσωρευμένες ήττες έκαμψαν τη μαχητι­κότητα και την ιδέα ότι οι δρόμοι μπορούν να αλλάξουν το συσχετισμό δυνάμεων. Εί­ναι αυτή η υποχώρηση, η κρίση εμπιστο­σύνης που επέτρεψε στις χειρότερες ιδέες να διαπεράσουν την κοινωνία.

Είναι, τελικά, το Εθνικό Μέτωπο το κόμ­μα της εργατικής τάξης της Γαλλίας, έχοντας παράλληλα σοβαρή διείσδυση και στη νε­ολαία;

Το Εθνικό Μέτωπο αυτοαποκαλείται το «πρώτο κόμμα της Γαλλίας», αλλά δεν υπολογίζει την αποχή, που είναι όλο και πιο αυξημένη σε κάθε εκλογική αναμέτρη­ση. Ως σήμερα, οι προεδρικές εκλογές ήταν «προστατευμένες» από αυτή την αποχή, αλ­λά αυτό κινδυνεύει να αλλάξει φέτος. Και αυτοί που απέχουν περισσότερο είναι οι ερ­γάτες και οι νέοι, κυρίως από λαϊκά προ­άστια. Με αυτό το δεδομένο, η διείσδυση των ρατσιστικών, ξενοφοβικών και αντιδρα­στικών ιδεών στις λαϊκές τάξεις είναι δυ­στυχώς μια πραγματικότητα, κυρίως στα πιο καταπιεσμένα και επισφαλή κομμάτια της κοινωνίας και στο πρεκαριάτο…

 Ο Μελανσόν θέλει να είναι ο μοναδικός…

    Οι «κάτω» να πάρουν
    την κατάσταση στα χέρια τους

Τους μήνες που προηγήθηκαν των εκλογών υπήρξαν σοβαρές διεργασίες στο χώρο της Αρι­στεράς, διερευνώντας δυνατότητες συνεργασιών. Τελικά, το μόνο που προέκυψε είναι μια στήρι­ξη του ΚΚ προς τον Ζαν-Λικ Μελανσόν. Γιατί;

Σε αντίθεση με τις προηγούμενες εκλογές, δεν υπήρξε τόσο σοβαρή διαδικασία συζητή­σεων ανάμεσα στις δυνάμεις της Αριστεράς, παρά μόνο εντός του Μετώπου της Αριστε­ράς και με σκοπό να εμποδίσει την ανάπτυ­ξη μιας τέτοιας ευρείας συζήτησης – γι’ αυτό και απέτυχε μια τέτοια προσπάθεια για συζή­τηση. Διότι δεν πρέπει να έχουμε αυταπάτες: αν όλες οι δυνάμεις που προέρχονται από το Αριστερό Μέτωπο υποστηρίζουν την υποψη­φιότητα του Μελανσόν, αυτό το μέτωπο δεν υπάρχει πια στην πραγματικότητα. Και η από­δειξη είναι ότι ο καθένας ετοιμάζεται να επεν­δύσει σε ανταγωνιστές υποψηφίους στις βου­λευτές εκλογές του Ιουνίου… Ο Μελανσόν θέ­λει απλώς να κυριαρχήσει σε αυτή την αψίδα εξουσίας, χωρίς να τη μοιραστεί…

Μπορεί ο Μελανσόν να αναδειχθεί σε έκ­πληξη του πρώτου γύρου και να μετατραπεί αντικειμενικά στη «φωνή» όλης της γαλλικής Αριστεράς;

Εδώ και 15 ημέρες ο Μελανσόν φαίνε­ται να μπορεί να φθάσει στον δεύτερο γύρο. Σε σχέση με τη συστημική Αριστερά, κέρδι­σε μια πρώτη μάχη απέναντι στο Σοσιαλιστι­κό Κόμμα, που δεν είναι πια η ηγεμονική δύ­ναμη και έκτοτε φαίνεται να ενσαρκώνει την «παραδοσιακή» συστημική Αριστερά. Η δι­είσδυσή του είναι όμως αμφιλεγόμενη. Είναι ένα καλό νέο, γιατί ένα μεγάλο μέρος των ψη­φοφόρων θέλει να τελειώνει μέσω αυτού με τη βασιλεία του Ολάντ, ενώ ταυτόχρονα αρ­νείται και την Αριστερά της «Δεξιάς». Αλλά η εκστρατεία του Μελανσόν φέτος μετατοπίστη­κε σε σχέση με εκείνη που έκανε πριν από 5 χρόνια, συνδέεται λιγότερο με το εργατικό κί­νημα, είναι ακόμα πιο ανοιχτή στον «τρίχρω­μο ρεπουμπλικανισμό»(σ.σ.: παραπέμπει στα χρώματα της σημαίας) και με πολύ προβλη­ματικές διεθνείς διαστάσεις σε ό,τι αφορά τη Ρωσία και τη Συρία.

Υπάρχει ανάγκη συγκρότησης ενός ισχυρού πόλου της αντικαπιταλιστικής Αριστεράς στη Γαλλία; Ποιο είναι το σχέδιο του ΝΡΑ;

Η αντικαπιταλιστική Αριστερά, η Αριστε­ρά της ρήξης, πρέπει να ενδυναμωθεί, βο­ηθούμενη και από τα κινήματα. Γι’ αυτό, το ΝΡΑ πρέπει πρώτα πρέπει να υπάρχει και να ακούγεται. Αυτός είναι και ο στόχος της τρέχουσας καμπάνιας για την υποψηφιότη­τά μου, την υποψηφιότητα ενός εργάτη υπο­ψήφιου, να καλέσουμε τους «κάτω» να πά­ρουν την κατάσταση στα χέρια τους. Πολλά θα εξαρτηθούν από τις ικανότητες αντίστασης του κόσμου της δουλειάς τους επόμενους μή­νες, όποιος κι αν εκλεγεί πρόεδρος.

Πηγή: ΠΡΙΝ



Κριτικές - Συζήτηση

Βαθμολογία Αναγνωστών: 64.00% ( 5
Συμμετοχές )

Αφήστε μια απάντηση

12 Σχόλια στο "Ο υποψήφιος του ΝΡΑ Φιλίπ Πουτού μιλάει στο ΠΡΙΝ"

Τι πήγα και θυμήθηκα πάλι...

Λίγα χρόνια πριν, το ΠΡΙΝ είχε την ίδια υποστηρικτική συνέντευξη με τον Μελανσόν, τότε υποψήφιο του ΝΡΑ («αντικαπιταλισμός», όχι παίξε-γέλασε) … οι κυβερνήσεις πέφτουνε μα η αγάπη στον οπορτουνισμό μένει…

Dino de L.

Και πού να δεις τι έγραφε ο Ριζοσπάστης για το Γαλλικό ΚΚ που σήμερα στηρίζει τον Μελανσόν, άστα, πού να στα λέω…

Τι πήγα και θυμήθηκα πάλι...

Για την ακρίβεια του Μπεζανσενό (τροτσκιστή της πρώην LCR) ήταν η εκθειαστική συνένετευξη, όπως και ακόμα παλιότερα το ΝΑΡ-ΠΡΙΝ πόνταραν στους επίσης τροτσκιστές της LO. Μπερδεύτηκα γιατί όντως το 2012 η Myriam Martin, όντας κεντρικό στέλεχος του ΝΡΑ καλούσε σε υπερψήφιση του… Μελανσόν, κόντρα στο «δικό τους», ενώ στο 2ο γύρο ΕΠΙΣΗΜΑ το ΝΡΑ ψήφισε ΟΛΑΝΤ!!!
Αλλά τι ψάχνεις… με τις κωλοτούμπες και τις αλλαξοκωλιές του οπορτουνισμού κι οι ίδιοι χάνουν τη μπάλα
Όσο για το «Ριζοσπάστη» και το ΚΚΕ, εδώ και κάποιες… δεκαετίες έχει πεντακάθαρη, σταθερή και αταλάντευτη στάση απέναντι στα διάφορα μεταλλαγμένα «Κ»Κ. Μεταξύ σας ψαχτείτε, που πότε στηρίζετε όλο αυτό το τσίρκο στη Γαλλία, πότε κάτι σοσιαλδημοκράτες τύπου SP στην Ολλανδία, πότε το «Μπλόκο» στην Πορτογαλία και την ΕΑ στην Ισπανία…

Μαλι Μαδι

Μεγάλε, άστο, έχεις μπερδέψει τα μπούτια σου… Άστο. Αν θέλεις ντε και καλά να κάνες κριτική στην αντικαπιταλιστική κομμουνιστική αριστερά, βρες κάτι άλλο (υπάρχουν αρκετά…), αλλά όχι πάλι με ψέμματα και μπερδέματα… Δεν έχει υποστηρίξει κανέις τον Μελανσόν, ούτε την Μαρτίν που αναφέρεις, ούτε αυτά που λες… Άλλο πράμα ο Μπεζανσενό, άλλο ο Μελανσόν άλλο ο … Σιτροέν Ρενό… Μη μιλάτε για πράγματα που στοιχειωδώς δεν γνωρίζεται… Και κοιτάξτε και το «αδελφό» σας «κόμμα» (ομάδα για την ακρίβεια, πολύ μικρότερη του NPA και της L.O) σε τι καλούσε και τι ψήφισε… (λέω αυτούς που ήρθαν στο 20ο σας συνέδριο… από τη Γαλλία.

μπουχτισμένος

πε πράμα συ που κατέχεις. σύντεκνε!
πάντως (επί του θέματος….) για τον …Μέλανσόν(!) δεν έχω ακούσει να πεί ποτέ καλή κουβέντα ο Ριζοσπάστης. Οχι να τον ..προβάλει και με συνέντευξη σαλονάτη!
κι όσο για το «Κ»ΚΓ, εδώ στηρίξαμε μαζί Τσίπρα, τι σε μάρανε;
Τουλάχιστον ο Ριζοσπάστης εδώ και 35 χρόνια (μην πω και 45) πάντα επικριτικός είναι με τους «ευρωκομουνιστές» και το «Κ»ΚΓ.
Μην κρυβώμαστε μια ζωή πίσω από το ….ΚΚΕ!

lathranagnostis

???

Ανάποδος

Ο Μελανσόν δεν ηταν ποτέ υποψήφιος του ΝΡΑ και το Πριν δεν του έχει πάρει συνέντευξη (αν και θα μπορούσε βεβαίως να του έχει πάρει, συνέντευξη δεν σημαίνει υποστήριξη). Άρα, δυστυχώς δεν θυμάσαι τίποτα, ή »θυμάσαι» όσα σε συμφέρουν για να κτυπήσεις τους… «οπορτουνιστές». Κι αυτό με τις κυβερνήσεις άστο, γιατί έχουμε να θυμηθούμε πολλά, σε Ελλάδα και σε Γαλλία.

lathranagnostis

Κι ο Τσίπρας δεν ήταν ποτέ υποψήφιος της ΑΝΤΑΡΣΥΑ, αλλά η ΑΝΤΑΡΣΥΑ τα έδωσε όλα για πάρτι του!

Μαλι Μαδι

Είσαι ανεκδιήγητος… Βρες κάτι άλλο από την καραμέλα που μονίμως λέτε (και γελάει ο κόσμος) γιατί δεν έχετε κάτι άλλο να πείτε, και κυρίως για να κρύψετε τη δεξιά στροφή σας (το έχουν φαίνεται τα 20α συνέδρια…). Η τετράγωνη «λογική» σας είναι αντιδιαλεκτική, άρα αντιμαρξιστική. Και επειδή σου αρέσουν αυτά τα πιπεράτα που δήθεν ταυτίζεις κάποιον με κάτι επειδή τάδε… πάμε με τη λογική σου: Το ΚΚΕ συμμετέχει στη Διεθνή Κομμουνιστική Πρωτοβουλία. Μάλιστα. Εκεί συμμετέχει και το ΑΚΕΛ. Μάλιστα. Το ΑΚΕΛ έχει ψηφίσει μνομόνια, είναι υπέρμαχος της ΕΕ και του ευρώ, έκανε αστική κυβερνητική διαχείριση. Κια εσείς έχετε μαζί του Κομμουνιστική Πρωτοβουλία και χαιρετά το συνέδριό σας. Συμπέρασμα: κάνετε πλάτη και τα δίνεται όλα στην αστική διαχείριση και είσατε φιλοευρωπαίκό κόμμα. Αν θέλεις συνεχίζω με τη λογική σου. Θα πάμε μετά σε καμιά 20-αριά ακόμα αδελφά σας κόμματα, γιατί όπως λέει και ο λαός, «δείξε μου τους φίλους σου, για να σου πω ποιός είσαι»…

Dino de L.

το Τσίπρας βγαίνει από τα τσίπουρα, σου λέει κάτι; με τα ψέματα κάνετε πολιτική, δεν έχετε πολιτικά επιχειρήματα, ξεφτιλίζετε το χώρο σας, ντροπή σας

Κ.Σ.

Το να λες συνέχεια ψέματα και να συκοφαντείς σε στιλ ΣΚΑΪ δε σε κάνει πιο κομμουνιστή, σε αναξιόπιστο και δείχνει πόσο υποτιμάς αυτούς στους οποίους απευθύνεσαι. Η στοχειώδης ηθική δεν μικροαστική παρεκτροπή. Όσο για το ποιος στήριξε τον Τσίπρα με τη στάση του, το ΚΚΕ με την απαξίωση των αγώνων και το βγάλτε συμπεράσματα (και ψηφίστε αναλόγως) σαν μόνο καθήκον, βοήθησε το ΣΥΡΙΖΑ: όταν πιστυεύεις ότι δεν μπορούν να νικήσουν οι αγώνες, το «συμπέρασμα» είναι ψήφο στο μικρότερο κακό.

lathranagnostis

Το πρόβλημα που έχετε, είναι ότι αποκαλείτε «αγώνα», οποιαδήποτε κινηματική διαδικασία. Ακόμα χειρότερα, προωθείτε το «αυθόρμητο», σε βάρος του οργανωμένου. Κι επειδή στην πραγματικότητα πίσω από το «αυθόρμητο», κρύβεται πάντα αυτός που αποφεύγει τη δέσμευση, ο οπορτουνιστής, ο τυχοδιώκτης, καταντάτε να γίνετε υποστηριχτές τους. Αυτό έγινε και με τον ΣΥΡΙΖΑ.
Φυσικά το ΚΚΕ απαξιώνει και θα συνεχίσει να απαξιώνει τέτοιου είδους «αυθόρμητα», που το μόνο που κάνουν, είναι να αναδεικνύουν και να στηρίζουν απατεώνες.
Κατά τα άλλα, καμία συκοφαντία. Την πραγματικότητα παρουσιάζουμε.

wpDiscuz